Κυριακή, 10 Οκτωβρίου 2010

Εγκαίνια μουσείου...Γερουλάνος και συμβασιούχοι


Πριν από πολύ καιρό, επί κυβέρνησης ΝΔ, είχαμε ασχοληθεί σ΄αυτή την ιστοσελίδαμε τους συμβασιούχους στην αρχαιολογική Υπηρεσία Πρέβεζας-Άρταςμιας και η έδρα της υπηρεσίας αυτής βρίσκεται στην πόλη μας. http://azeverp.blogspot.com/2009/01/blog-post_29.html....αρχές του 2009 Τότε το ΠΑΣΟΚ ως αντιπολίτευση φώναζε γιατί δεν ασχολήθηκε με τους συμβασιούχους στο Υπουργείο Πολιτισμού η ΝΔ και η ΝΔ ανταπάντησε με τη τροπολογία Σαμαρά। Ήρθαν οι εκλογές κάποιοι από τους συμβασιούχους , ίσως να ψήφισαν και ΠΑΣΟΚ, ώστε να βρουν λύση στο πρόβλημά τους. Όμως έχουμε ένα χρόνο ΠΑΣΟΚ τώρα και σιγά μην έλυνε το πρόβλημα των συμβασιούχων το ΠΑΣΟΚ κι ο εκλεκτός υπουργός του Παπανδρέου ο κ. Γερουλάνος. Οι συμβασιούχοι εξακολουθούν να μην έχουν βρει λύση αν και δουλεύουν ήδη από το 2007 στην αρχαιολογία Πρέβεζας.Στα πλαίσια των εγκαινίων του μουσείου της Άρτας ο κ. Γερουλάνος προχώρησε στο προσφιλές ΠΑΣΟΚικό άθλημα… υποσχέσεις, υποσχέσεις, υποσχέσεις…. όπως είχε κάνει στους συμβασιούχους στην Ακρόπολη πριν από 5-6 μήνες. http://www.zougla.gr/page.ashx?pid=2&aid=138662&cid=6 έτσι τώρα είπε ότι το ζήτημα των συμβασιούχων είναι πολυσύνθετο, το 24μηνο επεξεργάζεται κοκ.

Από την πλευρά τους οι εργαζόμενοι μίλησαν για αλαζονικά εγκαίνια του μουσείου της Άρτας «πράξη που επιδεικνύει ελαφρότητα, αδιαφορία και αλαζονεία» και συνεχίζουν «τον προηγούμενο χρόνο εγκαινιάστηκε επανειλημμένως και με τον πλέον πανηγυρικό τρόπο από τους πραγματικούς τελικούς δικαιούχους του, δηλαδή τους εκατοντάδες συμπολίτες μας και τους μαθητές σχεδόν όλων των σχολείων της Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης της περιοχής, που το επισκέφθηκαν». Το να μη πληρώνεσαι ας πούμε μήνες, ή στη καλύτερη περίπτωση να παίρνεις μισθό πείνας και να βλέπεις εγκαίνια επί εγκαινίων είναι ζήτημα στους χαλεπούς καιρούς που ζούμε…..

Πώς να μη κάνεις παραλληλισμό με την εποχή του Καρυωτάκη όταν έγραφε το ποίημα του

Δημόσιοι Υπάλληλοι

Οι υπάλληλοι όλοι λιώνουν και τελειώνουν
σαν στήλες δύο δύο μές στα γραφεία.
(Ηλεκτρολόγοι θα 'ναι η Πολιτεία
κι ο Θάνατος, που τους ανανεώνουν.)

Κάθονται στις καρέκλες, μουτζουρώνουν
αθώα λευκά χαρτιά, χωρίς αιτία.
«Συν τη παρούση αλληλογραφία
έχομεν την τιμήν» διαβεβαιώνουν.

Και μονάχα η τιμή τους απομένει,
όταν ανηφορίζουμε τους δρόμους,
το βράδυ στο οχτώ, σαν κορντισμένοι

Παίρνουν κάστανα, σκέπτονται τους νόμους,
σκέπτονται το συνάλλαγμα, του ώμους
σηκώνοντας οι υπάλληλοι οι καημένοι.

Δεν υπάρχουν σχόλια: