το ρολοι της Πρεβεζας

Ανακοίνωση – πρόσκληση της Πρωτοβουλίας για το Ιατρείο Κοινωνικής Αλληλεγγύης

2011-04-12T19:16:00.000+03:00

Στα πλαίσια της λειτουργίας Ιατρείου Κοινωνικής Αλληλεγγύης με τη συμμετοχή εθελοντών ιατρών και άλλων επαγγελματιών υγείας στην πόλη μας, το οποίο θα απευθύνεται σε ανασφάλιστους συνανθρώπους μας, που δε μπορούν να έχουν πρόσβαση σε δωρεάν ιατροφαρμακευτική περίθαλψη, κάνουμε έκκληση σε όλους τους συμπολίτες και τους φορείς της πόλης, που μπορεί να έχουν φάρμακα σπίτι τους αλλά δεν τα χρειάζονται πλέον ή που μπορούν να συλλέξουν φάρμακα, τα οποία θα προσφέρουν στο κοινωνικό ιατρείο, προκειμένου να στηρίξουμε αυτούς που τα έχουν ανάγκη, αλλά δεν μπορούν να τα προμηθευτούν.

Οι ώρες λειτουργίας του κοινωνικού ιατρείου θα ανακοινωθούν σύντομα.

Οι υπηρεσίες του θα παρέχονται μόνο στους ανασφάλιστους συμπολίτες μας και θα είναι δωρεάν.

Φάρμακα θα συλλέγονται στο χώρο που θα λειτουργήσει το Ιατρείο Κοινωνικής Αλληλεγγύης, στη διεύθυνση Χρήστου Κοντού 29, καθημερινά, εκτός Παρασκευής, 10-12 π.μ.

Η δημιουργία ενός πρώτου αποθέματος βασικών φαρμάκων, είναι απαραίτητος όρος για την έναρξη λειτουργίας του Κοινωνικού Ιατρείου.

Τηλέφωνο επικοινωνίας: 6973436215

Πρέβεζα 17.03.2011

Από την Πρωτοβουλία για το Ιατρείο Κοινωνικής Αλληλεγγύης

ΠΗΓΗ:ΦΟΡΟΥΜ ΠΡΕΒΕΖΑΣ,τ.40

...Η ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΛΥΣΗ...Η ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΕΛΠΙΔΑ

2010-12-29T23:00:00.003+02:00

Από το κακό στο χειρότερο πάει η αγορά στην πόλη της Πρέβεζας κατά τη διάρκεια των γιορτών Η οικονομική κρίση χτυπάει αλύπητα τους μαγαζάτορες της πόλης, οι οποίοι αναμένουν και την Πρωτοχρονιά μπας και δουν φως στην άκρη του τούνελ Οι πολίτες θα δουν το νέο δήμαρχο ν΄ανεβαίνει στο δημαρχιακό μέγαρο, αλλά έως εκεί οι χαρές...αρχίζουν τα δύσκολα,αφού το μνημόνιο ξεδιπλώνεται σαν μαύρο πέπλο σ΄ολόκληρη τη χώρα
Η ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΛΥΣΗ,Η ΑΝΤΙΣΤΑΣΗ
Η ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΕΛΠΙΔΑ, Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ

Νέοι Διευθυντές στις Αρχαιολογικές Υπηρεσίες στην Ήπειρο

2010-12-17T17:14:00.005+02:00

Μετά από επιλογή που γίνεται για πρώτη φορά στη δημόσια Διοίκηση, αναλόγως με τα μόρια που συγκεντρώνουν (προϋπηρεσία-επιστημονικές δημοσιεύσεις-επάρκεια ξένων γλωσσών-μεταπτυχιακά-διδακτορικό) επιλέγονται και τοποθετούνται νέοι διευθυντές στις αντίστοιχες αρχαιολογικές υπηρεσίες της Ηπείρου

ΙΒ΄Εφορεία Προποιστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων, με έδρα τα Ιωάννινα και αρμοδιότητα που εκτείνεται στο Νομό Ιωαννίνων.: Σουέρεφ Κωνσταντίνος

8η Εφορεία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων,με έδρα τα Ιωάννινα: Παπαδοπούλου Βαρβάρα

Αρχαιολογικό Ινστιτούτο Ηπειρωτικών Σπουδών, με έδρα τα Ιωάννινα και χωρική αρμοδιότητα την Ήπειρο, τη Δυτική Ελλάδα και τα Ιόνια Νησιά. : Ζάχος Κωνσταντίνος
ΛΒ΄Εφορεία Προποιστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων, με έδρα τη Θεσπρωτία και με αρμοδιότητα το Νομό Θεσπρωτίας : Τζιγκουνάκη Αναστασία
ΛΓ΄Εφορεία Προποιστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων, με έδρα την Πρέβεζα και με αρμοδιότητα που εκτείνεται στους Νομούς Πρεβέζης και Άρτης. : Μερκούρη Χριστίνα
18η Εφορεία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων, με έδρα την Άρτα και με αρμοδιότητα που εκτείνεται στους Νομούς Πρεβέζης και Άρτης: Τσιλιπάκου Αγαθονίκη

Σιδερένιοι!

ΠΡΕΒΕΖΑ ΜΕΙΝΕ ΟΜΟΡΦΗ – ΠΡΕΒΕΖΑ ΓΙΝΕ ΟΜΟΡΦΗ

2010-10-25T08:43:00.000+03:00

Δελτίο Τύπου της 21/10/2010

Την Τετάρτη 20 Οκτωβρίου 2010 ο Γιάννης Ρέντζος, υποψήφιος δήμαρχος,, επικεφαλής της ανεξάρτητης δημοτικής κίνησης «ΔΗΜΟΣΙΟΣ ΧΩΡΟΣ ΠΡΕΒΕΖΑ – ΛΟΥΡΟΣ -ΖΑΛΟΓΓΟ» συνάντησε πολυάριθμους φίλους του, Πρεβεζάνους της Αθήνας, στο Ξενοδοχείο ΤΙΤΑΝΙΑ. Παρευρέθηκαν επίσης και φίλοι του από τους επαγγελματικούς και κοινωνικούς χώρους στους οποίους έδρασε ο υποψήφιος δήμαρχος, στην Ελλάδα και το εξωτερικό, και χαιρέτησαν με θερμά λόγια τη συνάντηση. Ο Γιάννης Ρέντζος κατέθεσε τις απόψεις του για τις αυτοδιοικητικές εκλογές στις 7 Νοεμβρίου 2010 με την παρακάτω ομιλία.

Αγαπητοί φίλοι και φίλες,

Με ιδιαίτερα συναισθήματα που, πιστέψτε, δεν εγγράφονται καθόλου στο πλαίσιο της παρούσας προεκλογικής συγκυρίας, μου δίδεται η μεγάλη ευκαιρία να επικοινωνήσω μαζί σας. Δεχτείτε τη διαβεβαίωση πως αυτός ο μετωπικός τρόπος επικοινωνίας, που έχω καταργήσει ακόμα και στην πολυετή διδακτική μου πρακτική, επιβάλλεται εκ των πραγμάτων, αλλά ας θεωρήσουμε πως η συνάντηση αποτελεί μια καλόπιστη φιλική κουβέντα με τον καθένα και την κάθε μια από σας ξεχωριστά, που γίνεται, ας πούμε, στο δημόσιο χώρο της Πρέβεζας, που σήμερα και αύριο γιορτάζει την απελευθέρωσή της. Δεν θα ζητήσω να συμφωνήσετε με όσα λέω και όπως τα λέω. Πρέπει όμως να έχω ξεκάθαρη θέση απέναντί σας. Είμαι βέβαιος πως θα προκύψει κάτι ωφέλιμο για την πόλη μας και το νέο Δήμο. Το Δήμο Πρέβεζας. Να το πω από την αρχή πως, από όταν άρχισα να ασχολούμαι με τις αυτοδιοικητικές διαδικασίες, δηλαδή αυτό τον τελευταίο καιρό, έγινα λιγότερο «πρεβεζάνος-πρεβεζάνος», αφού πείσθηκα αμέσως πως η πόλη μας πρέπει να αγωνιστεί για τη ύπαιθρό της, όχι βέβαια σαν πρωτεύουσα κρατιδίου αλλά σαν στοργικός αναπτυξιακός και κοινωνικός πυρήνας δράσης και αντίστασης.

Η απόφασή μου να διεκδικήσω τη Δημαρχία της γενέτειρας πόλης μου, εξέπληξε πολλούς φίλους μου στην Πρέβεζα, στην Αθήνα και το εξωτερικό. Πολλοί από αυτούς πιστεύουν ότι ένας ενεργός αλλά ακομμάτιστος πολίτης, δύσκολα μπορεί να συνυπάρξει, ιδιαίτερα σήμερα, με πολιτικές σκοπιμότητες, τοπικές οικονομικές αντιπαλότητες, συνθήκες συστηματικής μεταφοράς πλούτου από την πόλη-κοινότητα στους λίγους και τα προσωπικά συμφέροντα κάποιων εξ επαγγέλματος λειτουργών της τοπικής αυτοδιοίκησης. Υποστηρίζουν μάλιστα πως πολύ πιο δύσκολα μπορεί ένας ανεξάρτητος πολίτης να ενσωματωθεί σε ένα χώρο όπου κάθε πρόθεση για ανατροπή των δομών ιδιοποίησης της πόλης και κυριαρχίας πάνω σ’ αυτή, προκαλεί …ανασφάλεια και ανορθολογικές έως ανήθικες αντιδράσεις σε εκείνους που ο πολίτης αυτός προτίθεται να συνδράμει επειδή αυτοί οι ίδιοι είναι τα θύματα της αντικοινωνικής λειτουργίας της πόλης και του Δήμου.

Γρήγορα, όμως, οι φίλοι μου συνειδητοποίησαν ότι με την απόφασή μου αυτή έκανα, απλά, ένα ακόμη, βήμα, λογικό και συνεπές με τη συνολική μου διαδρομή, μέσα σ’ αυτή την εποχή της Μεταπολίτευσης που ζούμε ακόμα, για να αντιταχθώ έτσι επώνυμα και προσωπικά στη γενικότερη τάση που θυσιάζει το μακροπρόθεσμο κοινό αγαθό στο βωμό της βραχυπρόθεσμης εγωιστικής ικανοποίησης και που ανέχεται την κερδοσκοπία, ιδιαίτερα στη γη, και ολοφάνερα στην πόλη μας, καθώς και τη διαφθορά ως γενικευμένες κοινωνικές σχέσεις. Είναι η ίδια κοινωνική τάση που θέλει πολλούς υπεύθυνους, ευαίσθητους, προβληματισμένους και συνειδητοποιημένους πολίτες, να αποστασιοποιούνται από την ενεργό δράση, από την καθημερινή πάλη, από τη συνεχή σύγκρουση με την ανευθυνότητα, τη διαπλοκή, και να απέχουν από τη κινητοποίηση υπέρ της κοινωνικής ισότητας και δικαιοσύνης μέσα στην πόλη. Μήπως όμως έτσι εκφράζουμε σαν τοπική κοινωνία το δίκιο του ισχυρού καταπατώντας ταυτόχρονα κάθε ιδεώδες ομορφιάς και νοικοκυριού;

Στη σύγχρονη Πρέβεζα το άσχημο θεωρείται κανονικό. Το απάνθρωπο συνηθισμένο. Το βίαιο γίνεται κανόνας. Το παράνομο λειτουργεί σαν νόμος. Ναι η Πρέβεζα είναι σήμερα μια άδικη και βίαιη πόλη. Περισσότερο από όσο ποτέ. Το ζούμε και γι’ αυτό το καταγγέλλουμε. Σήμερα στην Πρέβεζα υπάρχουν «χέρια πάνω από την πόλη» και κανένας δεν αντιδρά σε θεσμικό επίπεδο. Καταγγείλαμε με κινηματικές διαμαρτυρίες και άλλες λόγιες παρεμβάσεις μας τα τελευταία χρόνια το Δήμαρχο, την Αστυνομία, τον Εισαγγελέα. Δεν είναι δυνατόν οι εκπρόσωποι των θεσμών να αδιαφορούν για την κοινωνική αδικία που φουντώνει στην πόλη από τα θεσμικά όργανα των οποίων προΐστανται. Ξέρουμε πως ούτε τα μεγάλα κόμματα, τα κόμματα εξουσίας όπως λέμε, μπορούν να γυρίσουν πίσω το ποτάμι της ατσαλιάς που πλημμυρίζει τη χώρα και την πόλη μας. Στην επίσκεψή μου στο νοσοκομείο της Πρέβεζας πρόσεξα πως, όπως πάντα, τα κουμπιά του ανελκυστήρα αντί για «ΙΣ – 1 – 2», δηλαδή «ισόγειο-πρώτος όροφος – δεύτερος όροφος» έχουν πάντα, C-C-C. Το υποδείξαμε, αστειευόμενοι, σε ένα φίλο γιατρό που μας είπε «Σαν και αυτό υπάρχουν πολύ σοβαρότερα πράγματα. Για παράδειγμα οι πέντε απινιδωτές που έχουν παραγγελθεί και παραληφθεί στην πόλη παραμένουν ακόμα στις συσκευασίες τους, ενώ θα μπορούσαν να σώζουν ζωές αν είχαν εγκατασταθεί σε πολυσύχναστα σημεία της πόλης και αν είχε ταυτόχρονα διαδοθεί με κάποια μικρή εκπαίδευση η πληροφόρηση για τη σημασία τους».

Αλλιώς ήταν τα πράγματα την εποχή των ελπίδων που άρχιζε με τη μεταπολίτευση. Ο ερχομός του Καραμανλή, η άνοδος του Αντρέα έδωσαν ελπίδα σε πολλούς. Για ποικίλους και διαφορετικούς λόγους. Όμως αυτά τα 35 χρόνια οι απογοητεύσεις των πολλών ήταν περισσότερες από τις ικανοποιήσεις των λίγων. Προσωπικά θεώρησα υποχρέωσή μου να μην ενταχθώ σε μεγάλο κόμμα που θα μπορούσε να με «ταχτοποιήσει», σε πολλά ζητήματα. Δεν το διανοήθηκα. Προτίμησα να κρατήσω, κοντά στους πρεβεζάνους φίλους και παλιούς μαθητές, μια «πρεβεζάνικη» ουδετερότητα. Όχι ως προς τις ιδέες μου αλλά σαν αποχή από διεκδικήσεις από τα γραφεία των φίλων μας πολιτικών.

Χάρηκα σε όλες τις περιπτώσεις για πολλά δικά μας ονόματα που ήλθαν ή επανήλθαν στο προσκήνιο, να το πω συμβολικά από το Χριστόφορο έως τον Τάκη και από τον Καλλίμαχο έως το Βαγγέλη και συγκινήθηκα για όλους τους νεότερους εκτός οικογενειών πολιτικούς και αυτοδιοικητικούς μας. Έβλεπα και βλέπω όλους του Πρεβεζάνους σαν δικούς μου, θεωρώντας πως πατρίδα μου δεν είναι έτσι γενικά η Ελλάδα, αλλά η Πρέβεζα. Εκεί που έμαθα να ξεχωρίζω το καλό και το κακό, με τρόπο επώνυμο και σαφή, στα δύσκολα για την κοινωνία μας μεταπολεμικά χρόνια που μεγάλωσα. Παρά όμως τη φιλική αυτή προσέγγιση της Πρέβεζας μου έμενε πάντα η δυσαρέσκεια για το θεσμικό έλλειμμα δικαιοσύνης που υπήρχε στη χώρα μας και στην πόλη μας και που συνέδεσα με αυτό που ονομάζουμε «δικομματισμό» και που στη διεδρική εκλογική περιφέρειά μας τυποποίησε την πολιτική ζωή της χτυπώντας από μέσα και τα κόμματα.

Η πολιτική μου θέση, που άλλωστε με απομακρύνει από το δικομματισμό, είναι πως η μεταπολίτευση διεύρυνε την πολιτική εξαπάτηση βασιζόμενη και στις οικονομικές εισροές από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Σε διάφορες συζητήσεις, εγώ, επί χρόνια λειτουργός της Ευρωπαϊκής Ένωσης, έπαιρνα αντι-ευρωπαϊκές θέσεις γιατί έβλεπα πως απλά με τις «επιδοτήσεις» και τα «προγράμματα» δεν γινόταν τίποτε άλλο παρά να «εξευρωπαΐζονται», δηλαδή να βολεύονται, οι ζωηρότεροι από αντι-ευρωπαίους συμπατριώτες μας ενώ τα ιδεώδη της κοινωνικής ευρωπαϊκής ζωής (φιλεργία και αποτελεσματικότητα στη δημόσια διοίκηση, ισότητα για όλους στο δημόσιο χώρο, ανθρώπινες συγκοινωνίες με το τρένο και πολλά άλλα) έμεναν μακριά. Η μεταπολίτευση λοιπόν βασίστηκε σε μια λογική ταχτοποίησης που οδήγησε σε περαιτέρω συντηρητικοποίηση της κοινωνίας με διορισμούς, «ομηρίες» και τεχνητή διατήρηση μικρομεσαίων και αγροτικών στρωμάτων που ενώ ήταν στο στόχαστρο προς εξαφάνιση παρουσιάζονταν ως κοινωνική οικονομική ελπίδα. Αυτά τα στοιχεία, που επιβεβαιώθηκαν τραγικά τον τελευταίο χρόνο με το Μνημόνιο, οδηγούσαν συνεχώς και οδηγούν ακόμα σε μεταφορά πλούτου από τα μικρομεσαία στρώματα εργαζομένων και μικροϊδιοκτητών (αρχικά με δάνεια και άνετη ζωή, τώρα με τους μηχανισμούς της λιτότητας και της κρίσης) προς τους κρυφο-επιδοτούμενους της φοροδιαφυγής και το εθνικό και διεθνές μεγάλο κεφάλαιο.

Πρόκειται για διαδικασίες κοινωνικής και ατομικής συντηρητικοποίησης που διογκώθηκαν τις δύο τελευταίες δεκαετίες με την είσοδο και την εγκατάσταση των μεταναστών που επιπλέον, αυτοί, δεν μετέχουν στην πολιτική ζωή. Δεν μπορούν έτσι να εκφραστούν ομαλά και θεσμικά υπέρ των κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων της εργασίας και των δικαιωμάτων στην πόλη και το χώρο. Η στέρηση αυτών των «δικαιωμάτων στην πόλη και το χώρο» είναι απολύτως ευανάγνωστη, καταδεικνύει μάλιστα την απουσία κοινωνικής ευαισθησίας, δηλαδή την χοντροπετσιά που καλλιεργήθηκε στον καθένα μας. Στην πόλη μας, για παράδειγμα, διεκδικούμε και καταλαμβάνουμε με φυσικότητα, αφέλεια έως και θρασύτητα, χώρο για να σταθμεύσουμε απρόσεχτα και αντικοινωνικά το αυτοκίνητό μας. Αυτά τα πέντε έως δέκα τετραγωνικά μέτρα, αν τα φαντασθούμε σε τετραώροφη ανάπτυξη με το υπόγειό τους, αποτελούν επαρκή χώρο για τη στέγαση μιας άστεγης οικογένειας. Ρωτούμε μεν ασύστολα «που να το βάλω», εννοώντας που να σταθμεύσω αυτό το σύμβολο ευμάρειας, άνεσης, ταχύτητας και ασφάλειας, που είναι το αυτοκίνητο, αλλά δεν αναρωτιόμαστε κατά πόσο στις νέες εντάξεις στο σχέδιο πόλης διατίθενται τετραγωνικά μέτρα από τον κάθε ιδιοκτήτη για κοινωνική στέγη ή έστω για κόσμια και ευπρεπή στάθμευση και, ακόμα περισσότερο, για ένα σχολείο, μια νέα εκκλησία, μια βιβλιοθήκη και άλλα στοιχεία της εν κοινωνία ζωής. Όλα αυτά είναι ενδεικτικά για το πόσο πολύ επικρατούν στην πόλη μας οι γενικότεροι μηχανισμοί της συντηρητικοποίησης της κοινωνίας.

Ένας απροσδόκητος πρωταγωνιστής στη συντηρητικοποίηση της κοινωνίας αναδείχθηκε δυστυχώς το κόμμα που, κατά κύριο λόγο, εξέφρασε και εκφράζει ακόμα αυτό που σε προγενέστερες φάσεις αποκλήθηκε «δημοκρατική παράταξη», με όλα όσα φέρνει στο νου η έννοια «δημοκρατία». Μιλούμε για το ΠΑΣΟΚ που η πολυετής παραμονή του στην εξουσία ως λαϊκής δύναμης αλλά κύρια ως ιδιαίτερου εκλογικού μηχανισμού αφήνει έκθετο στην Ιστορία το δημοκρατικό κόσμο της χώρας. Πραγματικά, μέσα στο δεδομένο πλαίσιο του δικομματισμού που, εντός εισαγωγικών, «κανονικοποιεί», δηλαδή στραγγαλίζει την κοινωνική πολιτική έκφραση, η φυσιολογική πληθυσμιακή δύναμη τού 30-35%, για παράδειγμα του ΠΑΣΟΚ, πρέπει να μετασχηματιστεί στο εκλογικό αποτέλεσμα ως κάποιο 42-45% και να φτάσει με απόλυτα καλπονοθευτικούς μηχανισμούς στο 50-55% των βουλευτικών εδρών που σημαίνει και το 100% των υπουργικών θώκων. Η εκτελεστική εξουσία μένει απόλυτα μειοψηφική και δεν έχει κοινωνική εξουσιοδότηση να εφαρμόσει τη νομοθεσία με λαϊκή συναίνεση, αφού το 60% σχεδόν του λαού είναι αντίθετο με την Κυβέρνηση. Δεν υπάρχει Δημοκρατία. Επικρατεί το δίκιο του ισχυρού. Η πόλη και η κοινωνία γίνονται θέατρο ενός άγριου πολέμου όλων προς όλους. Εργαλείο στους παραπάνω μετασχηματισμούς είναι η γενικευμένη κοινωνική και πολιτική διαφθορά που καταργεί την ελεύθερη πολιτική επιλογή. «Γιάννη μου, γνωριζόμαστε από παιδιά», μου είπε ένας φίλος, «αλλά έχω ρυμοτομούμενο». Αυτή η «ταχτοποίηση» θα καθορίσει την εκλογική του επιλογή.

Αλλά δεν είναι μόνο ζήτημα λειτουργίας θεσμών του αστικού μας κράτους η δράση για το κοινό καλό και η αντίσταση στην κοινωνική αδικία που βιώνουμε στην ιδιαίτερη πατρίδα μας. Το χειρότερο είναι ότι έχουμε συνηθίσει εμείς οι ίδιοι το κακό, το άσχημο, το ανεύθυνο σαν κανονικές συνθήκες διαβίωσης στην Πρέβεζα. «Άλλωστε», θα πουν πολλοί, «τα ίδια δεν συμβαίνουν και σε άλλες πόλεις της χώρας μας»; Να απαντήσουμε σ’ αυτούς πως υπάρχουν και υπερήφανες πόλεις στην Ελλάδα, όπου βλέπεις το αυτοκίνητο να μετριάζει την ταχύτητα του στη διάβαση των πεζών για να περάσει ο ηλικιωμένος, το παιδί, η μητέρα με το αμαξάκι, όπου βλέπεις καθαρές άκρες δρόμων, δηλαδή λιγότερες πλαστικές φιάλες, όπου αντιλαμβάνεσαι πως οι πόλεις αυτές διαπνέονται από ένα πνεύμα ισονομίας που οι ίδιοι οι κάτοικοί τους, δηλαδή οι «πολίτες», με την πραγματική σημασία της λέξης, χάρη στη συνειδητοποίησή τους και την εγρήγορσή τους έχουν επιβάλει. Μια τέτοια ευχάριστη έκπληξη είναι τα Τρίκαλα. Κι έπειτα δεν είναι μόνο οι ελληνικές πόλεις ως όροι σύγκρισης. Είναι και οι ξένες που πολλοί από εμάς έχουμε γνωρίσει με τις εκδρομές που έχουν πολλαπλασιαστεί τα τελευταία χρόνια. Σ’ αυτές τις πόλεις, στοιχεία τόσο διαφορετικά μεταξύ τους όσο η καθαριότητα, η καθαρή αρχιτεκτονική γραμμή χωρίς ξεθωριασμένες τέντες και εξέχουσες πινακίδες, η ισονομία στο δημόσιο χώρο, η εξυπηρέτηση στις δημόσιες υπηρεσίες και κατά την παροχή φροντίδων υγείας, με ένα λόγο στοιχεία σεβασμού απέναντι στον πολίτη ως συνάνθρωπο της πόλης, όχι δηλαδή υπήκοο, ακόμα και το άνετο κάθισμά του στο τοπικό τρένο, είναι πια αδιαπραγμάτευτα και –ελπίζουμε– κατοχυρωμένα. Όσοι μετανάστευσαν, για παράδειγμα στην Γερμανία, τα γνώρισαν και τα προπαγανδίζουν ακόμα μετά την επανεγκατάστασή τους στην Πρέβεζα.

Φρονούμε πως η προσπάθεια που έγινε από το λαό της Πρέβεζας, ντόπιους, Συρρακιώτες, Λευκαδίτες και τους νεότερους εγκατεστημένους καθώς και τους μετανάστες, για ατομική και οικογενειακή προκοπή, με τα πολύ καλά βέβαια αποτελέσματα της γενιάς μου, αν είχε στραφεί και προς μια περισσότερο κοινωνική «κατάθεση», οι τόκοι θα είχαν τώρα πολύ υψηλή κεφαλαιοποίηση. Όχι μόνο για να εισπράξουμε απλά τον αναλογούντα κοινωνικό μισθό, που έτσι κι αλλιώς χάθηκε σαν ευκαιρία, αλλά και για να αισθανθούμε ενωμένοι στη θλιβερή οικονομική κατάσταση που ζούμε σήμερα. Γενικά, ο μόχθος του πρεβεζάνικου λαού, που κανένας μας δεν αμφισβητεί, θα είχε καλύτερα αποτελέσματα σε ποιότητα δημόσιας ζωής, σε εξασφάλιση κοινωνικών δικαιωμάτων και σε συναίσθημα κοινωνικής αλληλεγγύης. Θα περιμέναμε από τον άλλο και αυτός από εμάς. Ποιος πιστεύει ποιον σήμερα στην πόλη μας, σε ένα πλαίσιο κοινωνικής αμοιβαιότητας και –γιατί να μην πούμε τη σωστή λέξη– αγάπης; Πρέβεζα δράσε και αντιστάσου.

Αγαπητοί συμπολίτες και αγαπητές συμπολίτισσες,

συγκροτούμε ένα κίνημα δράσης για την πόλη και το Δήμο μας. Αναλαμβάνουμε μια πορεία αντίστασης υπέρ μιας ιστορικής κοινότητας που είναι η Πρέβεζα που δεν θέλουμε να χαθεί στην ανεύθυνη ευκαιριακότητα.

Προσπαθούμε

• Να κινητοποιήσουμε το σύνολον των δυνάμεων της Πρέβεζας, με την υπέρβαση κομματικών ή συντεχνιακών αντιπαλοτήτων, που συχνά, δυναμιτίζουν τις προσπάθειες για τη συγκρότηση μιας πόλης-κοινότητας, την οποίαν όλοι οραματίζονται και επιθυμούν·

• Να συνδέσουμε ένα ιστορικό παρελθόν που χρήζει σεβασμού και προστασίας, με ένα δυναμικότερο μέλλον που επίκεντρο θα έχει τον πρεβεζάνο-άνθρωπο ως μέλος της κοινότητας, το πράσινο, τους πεζόδρομους, το ποδήλατο, την προσεγμένη αρχιτεκτονική κοντά στην παραδοσιακή ήσυχη ταβέρνα και όχι το τσιμέντο, το αυτοκίνητο, το θόρυβο, τη ρύπανση του θαλάσσιου πλούτου·

• Να ενθαρρύνουμε την επιστροφή των κατοίκων της περιοχής σε παραγωγικές δραστηριότητες που δημιουργούν κοινωνικό πλούτο και μπορούν να δημιουργήσουν και ατομική ευμάρεια αποθαρρύνοντας κάθε τάση ατομικής παρασιτικής επιβίωσης και αλόγιστης συλλογικής εκμετάλλευσης των φυσικών πόρων·

• Να θεσπίσουμε κανόνες κοινής αποδοχής και καθολικού σεβασμού για την αρμονική συμβίωση όλων των κατοίκων, σε μια πόλη-κοινότητα με άμεση πρόσβαση στην ύπαιθρο, η οποία θα έχει σταθερούς δημιουργικούς δεσμούς με το κέντρο, στο πλαίσιο μιας αμοιβαία επωφελούς αναπτυξιακής συνεργασίας·

• Να οργανώσουμε πρεβεζάνικους αποκεντρωμένους φορείς πνευματικής, καλλιτεχνικής και αθλητικής καλλιέργειας, ώστε, γρήγορα, η πόλη μας ως κοινότητα να βρεθεί στην πρωτοπορία του γενικότερου εθνικού προβληματισμού για ένα καλύτερο, ποιοτικά, αύριο·

• Να παράσχουμε σε όλους και ειδικότερα στους νέους, ευκαιρίες, επιτόπιας ανάδειξης και αξιοποίησης ταλέντων, ικανοτήτων, γνώσεων, με στόχο, μέσω της ουσιαστικής αποκέντρωσης πόρων και εξουσιών, την αντιστροφή των σημερινών τάσεων εγκατάλειψης της πόλης και της υπαίθρου.

Εγκαίνια μουσείου...Γερουλάνος και συμβασιούχοι

2010-10-10T10:42:00.004+03:00

Πριν από πολύ καιρό, επί κυβέρνησης ΝΔ, είχαμε ασχοληθεί σ΄αυτή την ιστοσελίδαμε τους συμβασιούχους στην αρχαιολογική Υπηρεσία Πρέβεζας-Άρταςμιας και η έδρα της υπηρεσίας αυτής βρίσκεται στην πόλη μας. http://azeverp.blogspot.com/2009/01/blog-post_29.html....αρχές του 2009 Τότε το ΠΑΣΟΚ ως αντιπολίτευση φώναζε γιατί δεν ασχολήθηκε με τους συμβασιούχους στο Υπουργείο Πολιτισμού η ΝΔ και η ΝΔ ανταπάντησε με τη τροπολογία Σαμαρά। Ήρθαν οι εκλογές κάποιοι από τους συμβασιούχους , ίσως να ψήφισαν και ΠΑΣΟΚ, ώστε να βρουν λύση στο πρόβλημά τους. Όμως έχουμε ένα χρόνο ΠΑΣΟΚ τώρα και σιγά μην έλυνε το πρόβλημα των συμβασιούχων το ΠΑΣΟΚ κι ο εκλεκτός υπουργός του Παπανδρέου ο κ. Γερουλάνος. Οι συμβασιούχοι εξακολουθούν να μην έχουν βρει λύση αν και δουλεύουν ήδη από το 2007 στην αρχαιολογία Πρέβεζας.Στα πλαίσια των εγκαινίων του μουσείου της Άρτας ο κ. Γερουλάνος προχώρησε στο προσφιλές ΠΑΣΟΚικό άθλημα… υποσχέσεις, υποσχέσεις, υποσχέσεις…. όπως είχε κάνει στους συμβασιούχους στην Ακρόπολη πριν από 5-6 μήνες. http://www.zougla.gr/page.ashx?pid=2&aid=138662&cid=6 έτσι τώρα είπε ότι το ζήτημα των συμβασιούχων είναι πολυσύνθετο, το 24μηνο επεξεργάζεται κοκ.

Από την πλευρά τους οι εργαζόμενοι μίλησαν για αλαζονικά εγκαίνια του μουσείου της Άρτας «πράξη που επιδεικνύει ελαφρότητα, αδιαφορία και αλαζονεία» και συνεχίζουν «τον προηγούμενο χρόνο εγκαινιάστηκε επανειλημμένως και με τον πλέον πανηγυρικό τρόπο από τους πραγματικούς τελικούς δικαιούχους του, δηλαδή τους εκατοντάδες συμπολίτες μας και τους μαθητές σχεδόν όλων των σχολείων της Πρωτοβάθμιας και Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης της περιοχής, που το επισκέφθηκαν». Το να μη πληρώνεσαι ας πούμε μήνες, ή στη καλύτερη περίπτωση να παίρνεις μισθό πείνας και να βλέπεις εγκαίνια επί εγκαινίων είναι ζήτημα στους χαλεπούς καιρούς που ζούμε…..

Πώς να μη κάνεις παραλληλισμό με την εποχή του Καρυωτάκη όταν έγραφε το ποίημα του

Δημόσιοι Υπάλληλοι

Οι υπάλληλοι όλοι λιώνουν και τελειώνουν
σαν στήλες δύο δύο μές στα γραφεία.
(Ηλεκτρολόγοι θα 'ναι η Πολιτεία
κι ο Θάνατος, που τους ανανεώνουν.)

Κάθονται στις καρέκλες, μουτζουρώνουν
αθώα λευκά χαρτιά, χωρίς αιτία.
«Συν τη παρούση αλληλογραφία
έχομεν την τιμήν» διαβεβαιώνουν.

Και μονάχα η τιμή τους απομένει,
όταν ανηφορίζουμε τους δρόμους,
το βράδυ στο οχτώ, σαν κορντισμένοι

Παίρνουν κάστανα, σκέπτονται τους νόμους,
σκέπτονται το συνάλλαγμα, του ώμους
σηκώνοντας οι υπάλληλοι οι καημένοι.

Ο συμπολίτης μας Ηλίας Χάιδας Αντιπεριφερειάρχης Πρέβεζας

2010-10-09T19:45:00.003+03:00

Παρουσιάσεις ψηφοδελτίων Θεσπρωτίας & Πρέβεζας

Με ενωτικές και δημοκρατικές διαδικασίες αλλά και με εντατικούς ρυθμούς συνεχίζεται η οργανωτική συγκρότηση και η συμπλήρωση των ψηφοδελτίων της παράταξης «ΑΥ.ΡΙ.Ο. για την Ήπειρο». Υποψήφιος Αντιπεριφερειάρχης για την Πρέβεζα θα είναι ο Ηλίας Χάιδας, στέλεχος του ΣΥΝ και του ΣΥΡΙΖΑ, πτυχιούχος Πολιτικών Επιστημών και υπάλληλος της Περιφέρειας Ηπείρου με αντικείμενο τα θέματα Τοπικής Αυτοδιοίκησης.

Ο Ηλίας Χάιδας έκανε την ακόλουθη δήλωση : « Η απόφαση των μελών Πρέβεζας του “ΑΥ.ΡΙ.Ο. για την Ήπειρο” να με επιλέξουν ως υποψήφιο Αντιπεριφερειάρχη Πρέβεζας, μετά από μια υπεύθυνη και ανοιχτή συζήτηση, χωρίς προειλημμένες αποφάσεις και χρίσματα από τα πάνω, αναδεικνύει για άλλη μια φορά το ρόλο των συλλογικοτήτων και τη δημοκρατία της βάσης και, βέβαια, δημιουργεί σε εμένα πρόσθετες ευθύνες. Στην εποχή του κοινωνικού οδοστρωτήρα του Μνημονίου, του δικομματισμού αλλά και του αυταρχικού Καλλικράτη, που απομακρύνει από την κοινωνία τα κέντρα λήψης των αποφάσεων, απαιτείται στην Πρέβεζα και σε όλη την Ήπειρο η πιο πλατιά συσπείρωση όλων των ζωντανών δυνάμεων, χωρίς περιχαρακώσεις και αυταρέσκειες, για την αντιστροφή της κοινωνικής και οικολογικής οπισθοδρόμησης. Για να μπουν επιτέλους στην ημερήσια διάταξη οι ανάγκες των πολλών, για το μεροκάματο, την αναβαθμισμένη δημόσια υγεία και παιδεία, για την αντιστροφή της παραγωγικής υποβάθμισης, την ενθάρρυνση της συλλογικής και ποιοτικής γεωργίας, την προστασία των οικοσυστημάτων και κύρια του Αμβρακικού και για να μην προχωρήσει η τσιμεντοποίηση στον Παντοκράτορα. Για την ενίσχυση της παράταξής μας, που τα παραπάνω δεν αποτελούν μόνο προγραμματική μας δέσμευση αλλά στάση ζωής».

Τα ψηφοδέλτια Θεσπρωτίας και Πρέβεζας παρουσιάζονται τις επόμενες ημέρες από τον επικεφαλής του «ΑΥ.ΡΙ.Ο. για την Ήπειρο» Γιάννη Παπαδημητρίου. Θα προηγηθεί η ανακοίνωση του υποψηφίου Αντιπεριφερειάρχη και του ψηφοδελτίου του νομού Θεσπρωτίας το Σάββατο 9 Οκτωβρίου και ώρα 11.00 στην Ηγουμενίτσα, στην αίθουσα «Πάνθεον», και θα ακολουθήσει η παρουσίαση του ψηφοδελτίου του νομού Πρέβεζας τη Δευτέρα 11 Οκτωβρίου και ώρα 13.00 στην Πρέβεζα, στο ξενοδοχείο Preveza City.

8-10-2010

Από που πάμε για τα εγκαίνια;

2010-10-07T09:22:00.002+03:00

Τα εγκαίνια του αρχαιολογικού Μουσείου Άρτας θα πραγματοποιηθούν την Παρασκευή από το κ. Γερουλάνο. Παράλληλα ο ίδιος θα εγκαινιάσει και το εκλογικό κέντρο του κ. Αργύρη στην Πρέβεζα. Λέτε να τα μπερδέψει; Να μιλάει στο αρχαιολογικό Μουσείο για το κ. Αργύρη και στο εκλογικό κέντρο για τα αρχαία; Μπα δε νομίζω ….Απλά το Πασοκ και οι κυβερνητικοί υποψήφιοι τα δίνουν όλα στη μάχη των δημοτικών εκλογών. Ο κ. Γερουλάνος, ο Υπουργός Πολιτισμού και Τουρισμού σκέφτηκε ότι αφού θα ρθεί για τα εγκαίνια του εκλογικού κέντρου του κυβερνητικού υποψήφιου είναι ευκαιρία να κάνει και τα εγκαίνια του Αρχαιολογικού Μουσείου στην Άρτα, που να ξανάρχεται… του πέφτει μακριά η Πρέβεζα. Για την ακρίβεια το Μουσείο ήταν έτοιμο εδώ και πολύ καιρό. ΓιΑ Να πούμε την αλήθεια επί θητείας της προηγούμενης κυβέρνησης της ΝΔ ολοκληρώθηκε το έργο, αλλά έρχεται ως κομήτης το ΠΑΣΟΚ και ο κ. Γερουλάνος να εγκαινιάσει τα έτοιμα. Είναι λυπηρό βέβαια να συνεχίζεται το παραμύθι των εγκαινίων και να βάζουν μάλιστα στο κόλπο κρατικές υπηρεσίες। Η κυβέρνηση τα δίνει όλα, ενώ δεν έχει κάνει τίποτε για τον Πολιτισμό στην Πρέβεζα, κόβει κορδέλες। Πολύ σωστά καταγγέλθηκε από τον υποψήφιο περιφερειάρχη του ΣΥΡΙΖΑ κ. Παπαδημητρίου αυτού του τύπου οι εκδηλώσεις. Μιας όμως και έρχεται ο κ. Γερουλάνος καλό θα ήταν να μας πει τι κονδύλια έχουν εγκριθεί από τη κυβέρνησή του για την αρχαιολογική υπηρεσία Πρέβεζας-Άρτας, τι γίνεται με τους συμβασιούχους στην εν λόγω υπηρεσία και άλλα πολλά που δεν έχουν σχέση με τα εγκαίνια, αλλά έχουν ουσία. Κι όταν λέμε για κονδύλια δεν εννοούμε αυτά που έρχονται από την Ευρώπη, για να τους προλάβουμε, αλλά τα εγκεκριμένα από τον κρατικό προϋπολογισμό. Ο Πολιτισμός ήταν πάντα φτωχός συγγενής στο ζήτημα των οικονομικών , αλλά διαφορετικός συγγενής αφού οι κορδέλες πέφτουν σαν το χαλάζι την περίοδο των εκλογών.

Υποψήφιος Δήμαρχος Γιάννης Ρέντζος

2010-09-30T18:58:00.003+03:00

Ανακοίνωση-Πρόσκληση

Σας καλούμε στα εγκαίνια του γραφείου

του υποψηφίου Δημάρχου Πρέβεζας κ. Γιάννη Ρέντζου

που βρίσκονται στην οδό Χρήστου Κοντού

(μεταξύ 21^ης Οκτωβρίου και Λ.Ειρήνης)

την ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ

1^η Οκτωβρίου 2010

και ώρα 8.30 μ.μ.

Η γραμματεία του συνδυασμού

«Δημόσιος Χώρος, Πρέβεζα – Λούρος – Ζάλογγο»

Δελτίο Τύπου της 28/09/2010- του υποψήφιου δημάρχου Πρέβεζας Γιάννη Ρέντζου

2010-09-28T20:00:00.004+03:00

ΤΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΤΟΥ ΑΝΔΡΟΥΤΣΟΥ ΜΑΣ ΟΔΗΓΕΙ

Ένας επιφανής συμπολίτης μας αντλώντας παραδείγματα από την πρεβεζάνικη και εθνική ιστορία έθετε στον πανηγυρικό της 25ης Μαρτίου, φέτος, στους Πρεβεζάνους της Αθήνας (Αδελφότητα Πρεβεζάνων Αθηνών) το ακόλουθο ερώτημα:
«Σε ποια Ιστορία παρουσιάζεται το φαινόμενο του Οδυσσέα Ανδρούτσου να προσφέρει στους πολιορκημένους Τούρκους στην Ακρόπολη μολύβι για τα όπλα τους με την παράκληση να μην γκρεμίζουν τις κολόνες του Παρθενώνα για να πάρουν μολύβι από τους αρμούς τους;»
Μέσα στο πνεύμα αυτό, ο επικεφαλής τής ανεξάρτητης δημοτικής κίνησης «Δημόσιος χώρος Πρέβεζα-Λούρος-Ζάλογγο» Γιάννης Ρέντζος δήλωσε σε φίλους της κίνησης ότι «Είμαστε διατεθειμένοι να δώσουμε μολύβι για τα όπλα των αντιπάλων μας. Η δημοτική μας κίνηση θα σεβαστεί την πρόταση της δημοτικής αρχής να αποφευχθούν τα αεροπανό και οι υπερβολικές αφισοκολλήσεις που ρυπαίνουν την πόλη».
Ο Γιάννης Ρέντζος πρόσθεσε επίσης και το εξής: «Απ’ όπου και να προέρχονται οι πολιτικές ανακοινώσεις μέσα στην πόλη, όπου και να βρίσκονται, όσο κακόγουστες και στραβοκολλημένες και αν είναι, μετατρέπουν τον ανοιχτό χώρο από πεδίο άγριας εκδήλωσης οικονομικών συμφερόντων σε δημόσιο χώρο δημοκρατίας και διαπαιδαγώγησης. Ωστόσο πρέπει να επιδειχθεί αυτοσυγκράτηση που θα προστατέψει τη μορφή της πόλης μας. Το παράδειγμα του Ανδρούτσου μας οδηγεί. Η Πρέβεζα δεν πρέπει να γίνει με τις εκλογές δοχείο μιας χρήσης για πέταγμα στα σκουπίδια».
Εξάλλου η πρόταση-ιδέα της Δημοτικής Αρχής για προσωρινές πινακίδες ανακοινώσεων σε διάφορα μέρη της πόλης βρίσκει σύμφωνη την ανεξάρτητη δημοτική κίνηση «Δημόσιος χώρος Πρέβεζα-Λούρος-Ζάλογγο»। Αυτό συμπίπτει με προγραμματικές θέσεις της κίνησης να στηθούν «γωνιές επικοινωνίας» στην πόλη και τον υπόλοιπο δήμο που θα δέχονται τις ανακοινώσεις φορέων, επαγγελματιών και πολιτών.

ΔΗΜΟΣΙΟΣ ΧΩΡΟΣ

2010-09-19T11:59:00.002+03:00

ΔΗΜΟΣΙΟΣ ΧΩΡΟΣ

ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ δημοτική κίνηση

Υποψήφιος Δήμαρχος

Γιάννης Ρέντζος

Δεν κατεβαίνει στις εκλογές ο νυν δήμαρχος Πρέβεζας!!!

2010-09-04T23:32:00.002+03:00

«Δεν θέλω να διχάσω τον κόσμο» είπε στους συνεργάτες του ο Μιλτιάδης Κλάπας

Η δημοτική παράταξη της πλειοψηφίας του δημοτικού συμβουλίου Πρέβεζας, είχε συγκέντρωση την Παρασκευή 3/9/2010 κι ενώ όλα έδειχναν ότι ο Μιλτιάδης Κλάπας και οι συνεργάτες του θα διεκδικήσουν τον δημαρχιακό θώκο του διευρυμένου δήμου Πρέβεζας, η εισήγηση του κ. Κλάπα προς τους συνεργάτες και δημοτικούς του συμβούλους, τους αιφνιδίασε. Με τις λέξεις: «Ο χώρος του ΠΑΣΟΚ με τίμησε δύο τετραετίες, ήμουν πάντα υπέρ της σύνθεσης και δε θέλω να διχάσω τον κόσμο. Ακόμα, δεν θέλω να ασκήσω πίεση σε σας» ξεκίνησε την εισήγησή του ο νυν δήμαρχος Πρέβεζας προαναγγέλοντας επί της ουσίας τη μη καθοδό του στις εκλογές. Αξίζει να σημειωθεί ότι και δημοτικοί σύμβουλοι που είχαν δηλώσει ότι δεν θα κατέβαιναν στις εκλογές, άλλαξαν στάση και του δήλωσαν ότι κατεβαίνουν μαζί του και τον στηρίζουν, προσπάθησαν όλοι να τον μεταπείσουν, όμως ο Μιλτιάδης Κλάπας είχε πάρει την απόφασή του. Οι εξελίξεις είναι ραγδαίες και ιδιαίτερο ενδιαφέρον να δούμε τη στάση που θα κρατήσει ο ανεξάρτητος- προερχόμενος από το ΠΑΣΟΚ- Γιώργος Νίτσας. Θα συνεχίσει τον αγώνα του ή θα μεταπειστεί να μην κατέβει και αυτός στις εκλογές για να διεκδικήσει το δήμο Πρέβεζας; Σε κάθε περίπτωση, τις επόμενες μέρες που θα… κάτσει η σκόνη, από τις τελευταίες εξελίξεις, θα προσφέρονται για πιο ασφαλή συμπεράσματα αναφορικά με την κατάσταση στο πολιτικό τοπίο του δήμου Πρέβεζας. Καλά πληροφορημένες πηγές αναφέρουν ότι από το επιτελείο του χρισμένου από το ΠΑΣΟΚ υποψήφιου δημάρχου Πρέβεζας και νυν δημάρχου Λούρου Χρήστου Μπαίλη, ήδη έχουν γίνει προσεγγίσεις σε δημοτικούς συμβούλους εκλεγμένους με το ψηφοδέλτιο του κ। Κλάπα…

αναδημοσίευση από epirusgate

σχόλιο του πρεβεζάνου:Μη βιάζεστε παιδάκια του ΠΑΣΟΚ έπονται εκπλήξεις..... :)

ΠΡΩΤΟΒΟΥΛΙΑ ΓΙΑ ΤΙΣ ΔΗΜΟΤΙΚΕΣ ΕΚΛΟΓΕΣ ΤΟΥ ΝΟΕΜΒΡΙΟΥ

2010-08-30T21:32:00.001+03:00

Ίσα δικαιώματα για όλους τους συνδημότες Πρέβεζας, Λούρου και Ζαλόγγου

Υπογράφουμε αυτό το κείμενο για να εκφράσουμε την ανησυχία μας για την πορεία του δήμου μας και των νέων δημοτικών διαμερισμάτων.

Πιστεύουμε, πρώτα, ότι στη σημερινή συγκυρία οι επικείμενες αυτοδιοικητικές εκλογές αποκτούν έναν ιδιαίτερο χαρακτήρα και ταυτόχρονα καθίστανται κεντρική πολιτική μάχη. Η λύση των συσσωρευμένων προβλημάτων είναι, πράγματι, υπόθεση των πολλών. Και πιστεύουμε ότι χρειαζόμαστε ένα δημοτικό σχήμα που θα αναδείξει τα προβλήματα, θα προτείνει λύσεις και θα συγκρουστεί με τα συμφέροντα.

Οι δημοτικές –και οι περιφερειακές– εκλογές μάς δίνουν την ευκαιρία να συζητήσουμε για τις συνθήκες λειτουργίας του δήμου μας ως πόλης και διοίκησης –αυτό που κάποτε ονόμαζαν με μια λέξη: “πόλις”. Σκοπεύουμε να εκθέσουμε μέχρι καταγγελίας τη δυσλειτουργία που βιώνει ο απλός πολίτης, όταν αδύναμος βλέπει να του κλέβουν δημόσιο χώρο και χρόνο με ευθύνη και της δημοτικής αρχής και να λειτουργεί το δίκαιο του ισχυρού. Δείτε: Σ’ ένα σταυροδρόμι περνά καμαρωτός ο τζιπάτος κλιματιζόμενος συμπατριώτης μας περιφρονώντας την ηλικιωμένη συμπολίτισσά μας ή την αλλοδαπή οικογένεια με το παιδικό αμαξάκι που περιμένουν στη διάβαση στη βροχή ή στον ήλιο. Όμως τα αιτήματα των πολιτών για μια αποκατάσταση των συνθηκών ανθρώπινης ζωής και κυκλοφορίας στις εντός πόλεως περιοχές των (πρώην) δήμων μας απορρίπτονται.

Θέλουμε να ζούμε στην πόλη κι όχι ανάμεσα στους βρώμικους σκουπιδοτενεκέδες, που ανέχεται ο Δήμος μπροστά στα πιο όμορφα και ιστορικά κτίρια της πόλης. Θέλουμε τα παιδιά να ξαναβγούν στους δρόμους και να ξαναζωντανέψουν τις γειτονιές ή να αθληθούν χωρίς εμπόδια ή “πλάγιες διευκολύνσεις” κι όχι να φρουρούνται σε προνομιακούς ειδικούς χώρους διασκέδασης, πράγμα που δεν κάνει τίποτε άλλο παρά να προετοιμάζει ανακύκλωση του κακού από δημοτικό διαμέρισμα σε δημοτικό διαμέρισμα και να γιγαντώνει αδικίες στο εσωτερικό ομοειδών επαγγελμάτων.

Αυτά συμβαίνουν σ’ όλους τους τομείς δημόσιας λειτουργίας. Αν ασχολούμαστε με το δημόσιο κοινόχρηστο χώρο, είναι επειδή σ’ αυτόν τα πράγματα είναι φανερά και δυστυχώς απροκάλυπτα και προκλητικά. Τα πρότυπα της ληστρικής εκμετάλλευσης του χώρου που επικράτησαν στην Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη και τα νησιά επιβλήθηκαν και στο νομό μας από τις δυνάμεις που κατέλαβαν τις τοπικές αρχές και τους συνεργάτες τους. Ως δημότες δεν ζητούμε ελεημοσύνη παρά μόνο ίσα δικαιώματα για όλους μας.

Έχουμε διαπιστώσει ότι η τοπική αυτοδιοίκηση δεν αποτελεί χώρο ισονομίας για την παρέμβαση των πολιτών. Η αδιαφάνεια, η άσκηση εξουσίας από τα συμφέροντα, η επιβολή ταξικών και προνομιακών επαγγελματικών προτεραιοτήτων είναι παρούσες στο χώρο της αυτοδιοίκησης, όσο είναι και στην κεντρική πολιτική σκηνή. Έτσι, ουσιαστικές παρεμβάσεις δεν μπορούν πια να προέλθουν από δημοτικά σχήματα που βασίζονται απλώς σε καλοπροαίρετους πολίτες και σε πρακτικές λύσεις, αλλά από σχήματα που στοχεύουν στη ριζική ανατροπή των κοινωνικών και πολιτικών συσχετισμών.

Στην εποχή του μνημονίου, της τρόικας και της πιο ταξικής κυβέρνησης μετά το 1974 όλες αυτές οι πτυχές ενισχύονται. Δεν είναι μόνο η μείωση μισθών και συντάξεων, οι αλλαγές στο ασφαλιστικό και στο φορολογικό και οι άλλες «διαρθρωτικές αλλαγές», που σταθεροποιούν την αδικία. Είναι και ο ενταγμένος σ’ αυτό το πλαίσιο «Καλλικράτης», που, πέρα από τις απολύσεις, τη δραματική μείωση πόρων, τον περιορισμό δαπανών για κοινωνικά προγράμματα και άλλα πολλά, θα οδηγήσει σε πλήρη κατάρρευση τη αυτοδιοίκηση, αυτή, άλλωστε που και τώρα είναι δημοκρατικά ανάπηρη, οικονομικά υποχρηματοδοτούμενη και έκθετη στις αγοραίες πολιτικές και τα ιδιωτικά συμφέροντα.

Τα συμφέροντα που υπηρετούνται από τις ευνοημένες από το νόμο δημοτικές δυνάμεις αντιμετωπίζουν την πόλη σαν «έδαφος», με τη στρατιωτική και οικοπεδική έννοια, κι όχι σαν κοινότητα ανθρώπων. Και η αυτοδιοίκηση, ακόμη πιο αδύναμη και ενσωματωμένη, θα περιφέρεται στις ακτές του (Δήμου) Ζαλόγγου, και τις πλατείες και τα πεζοδρόμια του Λούρου και της Πρέβεζας ζητώντας ελεημοσύνη απ’ όσους τα καταλαμβάνουν περιφρονώντας τον απλό πολίτη.

Ταυτόχρονα, οι έννοιες της αυτο-διοίκησης, της δημοκρατίας και της συμμετοχής των πολιτών πλήττονται βάναυσα με τους υπερμεγέθεις δήμους-εδάφη, που λειτουργούν συγκεντρωτικά και αδιαφανώς, μέσα σ’ ένα “δημαρχοκεντρικό” μοντέλο, χωρίς θεσμούς εσωτερικής αποκέντρωσης, κοινωνικού ελέγχου και με ληστρικό πλειοψηφικό εκλογικό σύστημα.

Κοινή μας διαπίστωση είναι ότι στις επερχόμενες εκλογές χρειάζεται να τιμωρηθούν μαζικά τα κόμματα του μνημονίου. Ταυτόχρονα, ένα νέο δημοτικό σχήμα οφείλει να δουλέψει, συλλογικά, για την αλλαγή των συσχετισμών στο τοπικό επίπεδο με τα παρακάτω συγκεκριμένα χαρακτηριστικά:

· Να αξιοποιεί πολιτικά την εμπειρία από τις λαϊκές κινητοποιήσεις για τοπικά ζητήματα –ΣΔΙΤ, νοσοκομείο, λιμενικό καταφύγιο Παντοκράτορα, Αμβρακικός, κεραίες. Να συγκρουστεί με συμφέροντα που οδηγούν σε κατάργηση του κοινωνικού ελέγχου, υποβάθμιση της ποιότητας ζωής των πολιτών και σε κοινωνική αδικία. Να υιοθετεί θέσεις και να ευνοεί δράσεις για την προστασία των δημόσιων χώρων, του περιβάλλοντος, της αισθητικής και του πολιτισμού (που σημαίνει: αξιοπρεπή πεζοδρόμια, μεγαλύτεροι πεζόδρομοι και λειτουργικοί ποδηλατόδρομοι, άφοβη κίνηση παιδιών και ακίνδυνη μετακίνηση ηλικιωμένων και ΑμΕΑ, προστασία διατηρητέων και επέκταση παραδοσιακού τομέα, σεβασμός των ακτών και του φυσικού τοπίου κ.λπ.).
· Να συμβάλλει στην οργάνωση νέων μορφών κοινωνικής αλληλεγγύης για τα θύματα της κρίσης (γιατροί, δάσκαλοι, λογιστές και μηχανικοί κατοικίας που προσφέρουν εθελοντικά τις υπηρεσίες τους), και να προωθεί εναλλακτικές μορφές κοινωνικής οργάνωσης (συνεταιρισμοί, τίμιο εμπόριο, ηθική τράπεζα, συλλογική διαχείριση δημόσιων χώρων, πρόσβαση στη στέγη, κ.λπ.).
· Να αναγνώσει και να κατανοήσει τη νέα γεωγραφία του Δήμου (Ακτές Ζαλόγγου – Κέντρο βάρους Λούρου) και να προχωρήσει με αμεσοδημοκρατικές διαδικασίες στην κοινωνική χωροταξία και πολεοδομία του Δήμου, αχρηστεύοντας μ’ αυτό τον τρόπο προσωπικές διαδρομές παροχής προνομίων, υπόγειες συναλλαγές ελέγχου και γενικότερες απολιτικές εκτιμήσεις και πατερναλιστικές τοποθετήσεις.

Στην Πρέβεζα ποτέ δεν λειτούργησε δημοτικό σχήμα μ’ αυτά τα χαρακτηριστικά. Νομίζουμε ότι ήρθε ο καιρός –έχουμε κιόλας αργήσει! Το κάλεσμά μας στηρίζεται στην ανάγκη να προτάσσουμε το συλλογικό σε σχέση με το ατομικό. Σας καλούμε –σε τόπο και χρόνο που θα ανακοινωθεί σύντομα– σε μια ανοικτή συνέλευση, για να συνδιαμορφώσουμε την κοινή μας λειτουργία, το κοινό μας πλαίσιο, την κοινή μας πρόταση. Είναι ένας αγώνας που πρέπει να δώσουμε. Γιατί «οι μόνοι αγώνες που χάθηκαν είναι εκείνοι που δεν έγιναν ποτέ».

Πρέβεζα, 25 Αυγούστου 2010
Φόρουμ Πρέβεζας

2009-10-26T00:14:00.007+02:00

Με αφορμή τη νέα ταινία του Π.Βούλγαρη που ε'ιχα τη τύχη να δω στην Αθήνα παραθέτω το ποίημα του μεγάλου ΑΙΜΙΛΙΟΥ ΒΕΑΚΗ που αναφέρεται στο σύνθημα των ανταρτών "Ψυχή βαθιά"

ΨΥΧΗ ΒΑΘΙΑ

Έσφιξ, ο κλοιός τριγύρω. Τα καπλάνια

λυσσούνε τώρα κυκλωμένα.

Καμιά δεν καρτερούν βοήθεια απ’ όξω.

Πρέπει να σπάσει ο κλοιός! Πρέπει να σπάσει!

Σκληρό θαν’ το γιουρούσι, μα θα γίνει!

Αντρεία και Τόλμη

γνώριμες αρετές για τον Αντάρτη!

Μα χρειάζετ’ ένα σύνθημα, μια λέξη,

μια σπίθα στο μπαρούτι...

Να που άξαφνα τη βρήκε ο Παπαζήσης:

- «Ψυχή βαθιά!»

Τα γιαταγάνια αστράφτουν.

Οι μπαταριές τραντάζουν το ρουμάνι.

«Ψυχή βαθιά!» κι οι κάμποι αντιλαλούνε.

Ποτάμι τρέχει το αίμα των Ναζήδων·

κουφάρια φράζουν τα χαντάκια.

«Ψυχή βαθιά » Σπάζει από δώθε ο κύκλος.

Ως να τον κλείσουν πάλι αλλούθε σπάζει,

εδώθε - αλλούθε, σύγχιση και τρόμος,

ψυχές λυγούν, ψυχές θεριεύουν,

οι Ούννοι σκορπάνε. Δώθε- αλλούθε

σα σίφουνας περνούν οι Αντάρτες!

Στην πέρα την πλαγιά σύναξη. Ούτ’ ένας

δεν έμεινε στου εχτρού τα χέρια. Τώρα

καινούρια μάχη πάλι θ’ αρχινήσει.

- «Ψυχή βαθιά κι η νίκη είναι δική μας!»

Δική σας πάντα η Νίκη!

Ψυχή βαθιά το σύνθημα απομένει,

ψυχή βαθιά στο χιόνι, στο χαλάζι,

ψυχή βαθιά στην παγωνιά του λόγγου,

ψυχή βαθιά στο νυχτοστρατοκόπι,

ψυχή βαθιά στην άγρια πείνα,

ψυχή βαθιά στο φρούμασμα της δίψας,

ψυχή βαθιά στη μάνιτα της μάχης,

ψυχή βαθιά κι όταν σε βρει το βόλι!

Ψυχή βαθιά! Κανείς δεν πάει χαμένος!

Ψυχή βαθιά! Μυριάδες ακλουθάνε!

Τι φούντωνε τη θείαν ορμή σας

κορφές και ράχες και φαράγγια

να δρασκελάτε,

ξυπόλητοι και πεινασμένοι,

δίχως άχνα παράπονου στα χείλη,

φορτωμένοι τη βαριά αρματωσιά σας;

Την καρδιά σας ποιος έκανε ατσαλένια,

με το γέλιο, το χούγιασμα του θριάμβου

ν’ αντικρίζετ’ ακόμα και το Χάρο;

Ψυχή βαθιά το σύνθημα και τώρα.

Ξαρμάτωτοι και προδομένοι,

στ’ ανήλιαγα μπουντρούμια,

στης αισχρής αβανιάς το φαρμάκι,

στους δρόμους, στις βρισιές,

στα μαρτύρια, τη σιδερένια αντοχή ποιος σας τη δίνει;

- «Ψυχή βαθιά» ο ένας στον άλλον κράζει,

»ψυχή βαθιά, δική μας πάντα η Νίκη!»

Ναι, δική σας! Η ατράνταχτη Πίστη

για τον άγιο σκοπό σας θεριεύει

και πετρώνει τη θέλησή σας!

Ω δική σας η Νίκη, δική σας!

Γιατί κάθε σας πράξη τη διαφεντεύει

ο ηθικός της αυταπάρνησης νόμος:

για σας τίποτα, κι όλα για τους άλλους!

Πίστη κι ελπίδα σας θεμελιωμένες

στης Αλήθειας το ασάλευτο κάστρο

που λουσμένη προβαίνει

μέσ’ απ’ το φως που σκορπίζ’ η Ιστορία

για του Ανθρώπου την πάλη την αιώνια

για λευτεριά και δικαιοσύνη,

για τ’ αγαθά – πανανθρώπινο χτήμα –

για τη γη, το νερό, τον αγέρα,

Ψυχή βαθιά κι ευλογητός ο Αγώνας!

Ψυχή βαθιά! το πλήρωμα του χρόνου

κοντά σας πια για να χαρείτε

δίκια και λεύτερη Πατρίδα!

Ψυχή βαθιά! Δική σας πάντα η Νίκη!

η δουλικότητα και οι Καρυωτάκης-Χουρμούζης-Μακιακόφσκι

2009-10-12T13:16:00.008+03:00

Ο Καρυωτάκης όντας δημόσιος υπάλληλος στο ποίημα Δημόσιοι Υπάληλοι κατακρίνει τη δημοσιϋπαλληλική μιζέρια, αλλά και τη δουλικότητα που κυριαρχεί στο τομέα αυτό . Δουλικότητα όμως που κυριαρχεί σ' ολόκληρη την ελληνική κοινωνία. Αυτό φαίνεται και στο πεζό κείμενό του Κάθαρσις που αποτελεί το κυρίαρχο θέμα του.
" ...Έπρεπε πίσω από τα γυαλιά του Γάμμα, να καραδοκώ την ιλαρή ματιά του. Αν μου τη χάριζε να ξεδιπλώσω το καλύτερο χαμόγελό μου και να τη δεχτώ όπως σε μανδύα ιππότου ένα βασιλικό βρέφος. Αν όμως αργούσε, να σκύψω για τρίτη φορά γεμάτος συντριβή και ν΄αρθρώσω: "Δούλος σας, κύριέ μου."
Ο Μ. Χουρμούζης δίνει σαρκαστικά συμβουλή: "Τωρ' αδελφέ χρειάζεται γνώσι.Δηλαδή το θυμιατό στο χέρι και το σι κύριε στο στόμα.μέρα-μέρα, νύχτα-νύχτα, βρέχει-βρέχει,κι όποιος θέλει να χαρεί το πόστο του,πρέπει να ξεχάσει το όχι....μα αν ευρεθεί και κανείς να το κάνει ξεύρεις πως το λένε; πετεινοκαύκαλον"

Ο μεγάλος Βλ. Μαγιακόφσκι περιγράφει την ίδια δουλικότητα στο ποίημά του

"Τσανακογλύφτης"

Ειν΄οι άνθρωποι
σιωπηλοί
άμορφο ζελέ θυμίζουν
απ΄αυτούς
πάρα πολλοί
θέσεις
υψηλές
κερδίζουν.
έχει τέχνη
να κολλάει
να ποιον έχει
θησαυρό.
Γλύφει χέρια
γλύφει αρβύλλες
γλύφει ζώνες
και πιο κάτω
όπως τα σκυλιά
τις σκύλες
όπως τα γατιά
το γάτο....
....
κι έτσι
πήρε
προαγωγές
και του δώσαν
σημασία
κι όπως λένε
οι πηγές
φτάνει
κι ως την εξουσία
έτσι
και πιάσει χαλινό
άλλους γλύφτες
θα προτρέπει-
σέβας
νάχεις στον τρανό
προιστάμενό σου-
πρέπει"

(μτφρ Αλ. Πάρνη)

αλήθεια πόσο έχει αλλάξει αυτή η κοινωνία;

Η ΜΑΖΙΚΗ ΣΦΑΓΗ ΤΗΣ ΠΡΕΒΕΖΑΣ - 65 χρόνια απ’ το αποτρόπαιο φρικιαστικό έγκλημα των φασιστών του ΕΔΕΣ

2009-10-03T17:07:00.003+03:00

ΜΑΖΙΚΗ ΣΦΑΓΗ ΤΗΣ ΠΡΕΒΕΖΑΣ
-65 χρόνια απ’ το αποτρόπαιο φρικιαστικό έγκλημα των φασιστών του ΕΔΕΣ
δημοσιεύτηκε September 26 από anasintaxi sto indy.gr
Απ’ την εφημερίδα «ΛΑΟΚΡΑΤΙΑ», Όργανο της Πανηπειρωτικής Επιτροπής του Ε.Α.Μ., Χρόνος Β’, Αρ. Φύλλου 19, ΗΠΕΙΡΟΣ, 25 Οκτώβρη 1944, σελ. 1-2

(αναδημοσίευση απ’ τη «ΛΑΟΚΡΑΤΙΑ»25/10/1944)

«Το ΕΑΜ καταγγέλλοντας τα πιο κάτω εγκλήματα και διερμηνεύοντας την αγανάχτηση του λαού της Πρέβεζας κι’ ολόκληρου του Ηπειρωτικού λαού ζητάει απ’ την Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας την άμεση διενέργεια ανακρίσεων και την αμείλιχτη τιμωρία των ενόχων. Ζητάει επίσης απ΄ την ίδια καθοδήγηση του ΕΔΕΣ να βοηθήσει το έργο της δικαιοσύνης και της εξυγίανσης.
Παραθέτουμε τα γεγονότα που οδήγησαν στις σφαγές της Πρέβεζας χωρίς σχόλια γιατί μιλάν μόνα τους με την ωμή γλώσσα της φρίκης και του αποτροπιασμού:
Στις 9/9 υπογράφεται από αντιπροσώπους του ΕΑΜ και ΕΔΕΣ πρωτόκολλο ενότητας μέσα στην πόλη της Πρέβεζας. Ταυτόχρονα βγαίνει 15μελής Λαϊκή Επιτροπή από τα σωματεία της πόλης και αντιπροσώπους του ΕΑΜ και του ΕΔΕΣ. Σκοπός της η τήρηση της τάξης κατά την απελευθέρωση της πόλης. Στη διάθεση της Επιτροπής μπαίνει σώμα Πολιτοφυλακής μικτό με 120 άνδρες από κάθε Οργάνωση. Όλος ο λαός έχει σύνθημά του την ενότητα και τη συνεργασία.
Στις 14/9 η πόλη λευτερώνεται. Ο ΕΛΑΣ και το ΕΛΑΝ καταλαμβάνουν την πόλη και την παραδίνει στη Λαϊκή Επιτροπή, καταδιώκοντας τους γερμανούς στο Μύτικα, Κεραμίτσα, Σμυρτούλα.. ύστερα από συνεννοήσεις την άλλη μέρα στις 15 το πρωί γίνονται δεκτά στην πόλη με εκδηλώσεις συνεργασίας τμήματα του ΕΔΕΣ με επικεφαλής τον ταγματάρχη Γαλάνη. Με την είσοδο όμως των εδεσικών τμημάτων η κατάσταση μεταβάλλεται. Ο Γαλάνης κηρύσσει το στρατιωτικό νόμο και την πόλη σε κατάσταση πολιορκίας. Αυτό προκαλεί μεγάλη αγανάχτηση στο λαό που στις 16/9 συγκροτεί συλλαλητήριο με 3χιλιάδες διαδηλωτές για την κατάργηση του Στρατιωτικού Νόμου. Οι εδεσίτες αρνούνται και στις 17/9 παίρνουν ενίσχυση 60 Ραλλικών απ’ τη Λευκάδα.
Η Λαϊκή Επιτροπή ορίζει, τη 18/9 μέρα γιορτασμού της Λευτεριάς. Ο ΕΔΕΣ με προκήρυξή του δηλώνει ότι δε θα λάβει μέρος και κυκλοφορεί πλαστή προκήρυξη της ΕΠΟΝ κατά του Ζέρβα. 7000 λαού επί 4 ώρες πανηγυρίζουν την απελευθέρωση της πόλης. Το απόγευμα επακολουθούν λαϊκοί χοροί και γενική χαρά. Το ίδιο απόγευμα αποσύρονται απ΄ την πόλη οι οικογένειες των εδεσιτών και τα τμήματά τους πιάνουν θέσεις έξω απ’ την πόλη. Στις 19/9 απαιτούν απ’ τα τμήματα του 24 Συν/τος να εγκαταλείψουν την πόλη. Ο ΕΛΑΣ απορρίπτει την αξίωση και ζητάει κατοχή από κοινού. Αμέσως σχεδόν η πόλη δέχεται καταιγιστικά πύρα πυροβολικού και όλμων και αυτομάτων που ματαιώνουν κάθε προσπάθεια διαμαρτυρίας του λαού. Η σύρραξη γενικεύεται και διαρκεί εφτά ολόκληρες μέρες. Κατά τη διάρκεια της το 24 Σύνταγμα κάνει νέες προσπάθειες συμβιβασμού και ζητάει τη συγκρότηση μικτής αντιπροσωπίας. Αετόπουλα και Επονίτες κατά τις μάχες αυτές βρήκαν ηρωικό θάνατο εκτελώντας την υπηρεσία του συνδέσμου. Η υποδειγματική ΕΠΟΝ του 24 Συντάγματος αφού πολέμησε δύο ώρες στο Γυμνάσιο της πόλης παραδόθηκε.
Στην αποφασιστική στιγμή του αγώνα η συμφωνία της Καζέρτας στην Ιταλία θέτει τέρμα στη σύρραξη με την αποχώρηση των τμημάτων του ΕΛΑΣ.
Εκτελέσεις πατριωτών
Κατά το 12ήμερο διάστημα της σύγκρουσης διαπράχτηκαν τα πιο κάτω εγκλήματα. Εκτελέστηκε ολόκληρη η υποδειγματική ΕΠΟΝ από 14 νέους.
Εκτελέστηκαν απ΄ την Λαϊκή Επιτροπή που συγκροτήθηκε με κοινή συμφωνία ΕΑΜ-ΕΔΕΣ:
1) Χρ. Κοντός, Γυμνασιάρχης, πρόεδρος της Επιτροπής,
2) Δήμας, δικηγόρος, γραμματέας της,
3) Δ. Γιαμάς, εργάτης, μέλος,
4) Μ. Ρέντζος, τριατατικός, μέλος της Επιτροπής, γραμματέας της νομαρχιακής Επιτροπής ΕΑΜ Πρέβεζας (εκτελέστηκε ξυλοκοπούμενος και συρόμενος στα πεζοδρόμια της Πρέβεζας). Επίσης εκτελέστηκαν άλλα 3 μέλη της Λαϊκής Επιτροπής. Πρόσωπα γνωστά και κύρους μέσα στην πόλη εχτελέστηκαν:
1) Μαϊδάτσης, γιατρός,
2) Κοσμάς Ρέντζος, έμπορος,
3) Σπαθής, επιθεωρητής δημοτικών σχολείων,
4) Μεγαλογένης, γραμματέας Πρωτοδικείου Πρέβεζας, 5) Κακαβούλης, μεγαλοχτηματίας (αφού του έκοψαν πρώτα τα’ αυτιά, τον έσφαξαν), χρονών 75,
6) Καστάνης, κτηματίας, χρονών 70,
7) Πρόδρομος Πατσατσόγλου, μεγαλοχτηματίας.
Όλες οι εχτελέσεις έγιναν στο συνοικισμό Παντοκράτορας Πρέβεζας. Υπάρχουν πληροφορίες ότι έναν τον έθαψαν ζωντανό πριν τον αποτελειώσει το πολυβόλο. Ο ανθυπασπιστής Χωρ/κης Γεωργάρας αφού έσφαξε έναν του ήπιε το αίμα. Τις πρώτες μέρες της σύρραξης συνέλαβαν περίπου 700 άτομα απ΄ τα οποία 16 γυναίκες και κορίτσια . Απ’ αυτούς 40 εκτελεστήκανε κι’ οι υπόλοιποι μεταφέρθηκαν σε στρατόπεδο στην Πάργα.
Συνολικά δολοφονήθηκαν στην Πρέβεζα 70-75 άτομα. Λεηλατήθηκαν όλα τα σπίτια και τα μαγαζιά των συλληφθέντων. Κάηκαν σπίτια συναγωνιστών στο συνοικισμό Κοκκινιά.
Κατά τις πληροφορίας μας επικεφαλής των τμημάτων ήταν 1) ο Διοικητής της ΙΧ Μεραρχίας του ΕΔΕΣ συντ/ρχης Μπόρας, 2) ο ταγματάρχης Γαλάνης και οι Αξιωματικοί Τσόγκας, Χατζιδάκις και Παπαδάτος.»

(Απ’ την εφημερίδα «ΛΑΟΚΡΑΤΙΑ», Όργανο της Πανηπειρωτικής Επιτροπής του Ε.Α.Μ., Χρόνος Β’, Αρ. Φύλλου 19, ΗΠΕΙΡΟΣ, 25 Οκτώβρη 1944, σελ. 1-2)

ΟΙ ΥΠΟΨΗΦΙΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ ΣΤΗΝ ΠΡΕΒΕΖΑ

2009-09-23T15:18:00.009+03:00

Άλλη μια μάχη για την Ανανεωτική και Ριζοσπαστική Αριστερά.Σκέφτηκα πολύ αν χρειάζεται ένα ιστολόγιο σαν αυτό εδώ να αφιερώσει ανάρτηση ή αναρτήσεις για τις εκλογές. Είπα όμως αν είναι για την Αριστερά ναι !

Αξίζει να πάρω ανοιχτά θέση ΨΗΦΟ ΣΤΟ ΣΥΡΙΖΑ!

Αλιεύουμε από την επίσημη ιστοσελίδα του ΣΥΡΙΖΑ τα βιογραφικά των τεσσάρων υποψηφίων βουλευτών του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς (ΣΥΡΙΖΑ) και τα δημοσιεύω. Όλους τους ξέρουμε, είναι κοντά μας, στους αγώνες του τόποιυ μας δικεκριμένοι άνθρωποι που ζητούν τη ψήφο μας για να είναι

δυνατός στη βουλή ο Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς.

ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΧΕΡΙ ΜΑΣ!

"το ρολόι της Πρέβεζας"

ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ ΣΠΥΡΙΔΩΝ του Σωτηρίου

Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Πρέβεζα. Σπούδασε ιατρική και ειδικεύθηκε στην οφθαλμολογία, την οποία ασκεί στην Πρέβεζα από το 1985. Στη διάρκεια της φοιτητικής του ζωής οργανώθηκε στην Κ.Ν.Ε. και το Κ.Κ.Ε. Διετέλεσε Γραμματέας της Κ.Ν.Ε.Άνω Πόλης Θεσσαλονίκης. Εκλέχτηκε Δημοτικός Σύμβουλος το 1986 στον Δήμο Πρέβεζας και ανέλαβε τη θέση του Προέδρου του Πνευματικού Κέντρου του Δήμου. Σήμερα είναι εκλεγμένος δημοτικός σύμβουλος και ασκεί τα καθήκοντα του Προέδρου του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Πρέβεζας. Από το 1996 μέχρι σήμερα είναι Πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου Πρέβεζας

ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΧΡΗΣΤΟΣ του Αναστασίου

Γεννήθηκε στο Μεσοπόταμο του Δήμου Φαναρίου. Από παιδί μετανάστευσε με την οικογένειά του στην Γερμανία. Κατά την διάρκεια των μαθητικών και φοιτητικών χρόνων δραστηριοποιήθηκε στο χώρο της Αριστεράς και ανέπτυξε αντιδικτατιρική δράση μέσα από το κίνημνα των μεταναστών.Πρόσφατα επέστρεψε στην Ελλάδα όπου ασχολείται ως αγρότης. Ανήκει ως ανένταχτος στο χώρο του ΣΥΡΙΖΑ.

ΠΑΓΚΡΑΤΗΣ ΣΠΥΡΙΔΩΝ του Αθανασίου

Γεννήθηκε στην Πρέβεζα όπου εργάζεται ως υπάλληλος του Ο.Τ.Ε. Με την πολιτική ασχολείται από μικρό παιδί Εντάχθηκε στη νεολαία του Κ.Κ.Ε. εσωτερικού "Ρήγας Φεραίος" της οποίας διετέλεσε Γραμματέας Πρέβεζας και Μέλος του Κεντρικού της Συμβουλίου. Μετά την διάσπαση εντάχθηκε στο Κ.Κ.Ε. εσωτερικού -Ανανεωτική Αριστερά, την σημερινή Α.Κ.Ο.Α. Υπήρξε υποψήφιος βουλευτής Νομού Πρέβεζας σε πολλές προηγούμες βουλευτικές εκλογές. Είναι συνδικαλιστής στο χώρο του Ο.Τ.Ε. και διετέλεσε μέλος του Δ.Σ. της Π.Ε.Τ. - Ο.Τ.Ε. Πρέβεζας

ΤΣΑΜΠΟΔΗΜΟΥ ΕΥΤΥΧΙΑ του Βασιλείου

Γεννήθηκε στην Πρέβεζα απο μητέρα Λευκαδίτισα και πατέρα Αιτωλοακαρνάνα. Εζησε στην Πρέβεζα μέχρι τα 8 της χρόνια.Η δικτατορία του '67 εξαναγκάζει την οικογένεια της να μεταναστεύσει στην πρωτεύουσα,όταν ο πατέρας χάνει τη δουλειά του,εξ αιτίας των αριστερών του πολιτικών φρονημάτων. Μεγαλωνει στην Αθήνα. Σπουδάζει θέατρο στη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης του Καρόλου Κουν.Δουλεύει ανελλιπώς μέχρι σήμερα στο θέατρο (Εθνικό Θέατρο,Θέατρο Τέχνης,ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ.κ.α) στην τηλεόραση και τον κινηματογράφο.Υπήρξε μέλος του Δ.Σ του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών.Είναι μέλος του τμήματος Πολιτισμού του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ της ΑΡΙΣΤΕΡΑΣτων ΚΙΝΗΜΑΤΩΝ και της ΟΙΚΟΛΟΓΙΑΣ. Στις εκλογές του 2004 ήταν υποψήφια,στο νομό Αιτωλοακαρνανίας, με τον Συνασπισμό της Ριζοσπαστικής Αριστεράς (ΣΥ.ΡΙΖ.Α).

Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ

2009-08-23T12:10:00.003+03:00

Μια σημαντική εκδήλωση από την αντιρατσιστική Πρωτοβουλία Νομού Πρέβεζας

"Ας το πούμε ευθαρσώς!"

2009-07-12T11:37:00.006+03:00

Διαβάζω εδώ και καιρό την ενδιαφέρουσα αρθρογραφία στην εφημερίδα Φόρουμ της Πρέβεζας στο χώρο της Αριστεράς, των Κινημάτων και της Οικολογίας, που αφορά στο Κ. Καρυωτάκη. Η ιστοσελίδα Ρολόι της Πρέβεζας που ασχολείται ιδιαιτέρως με τον Καρυωτάκη, έκανε κουράγιο για να πάρει ο διάλογος μία πιο ολοκληρωμένη μορφή, αλλά και να συμμετάσχει σ΄αυτόν.΄Ολα τα άρθρα μπορεί κανείς να τα βρεί είτε αναλογικά, είτε ψηφιακά . Τα άρθρα υπογράφουν οι συμπολίτες μας κ. κ. Σολδάτος, Λιβιεράτος, Μπάλκος.

Κάποιες παρατηρήσεις:

Το Φόρουμ έφερε στο προσκήνιο τον ποιητή Κ. Καρυωτάκη μέσα από διάφορα αφιερώματα. Αυτό είναι ιδιαιτέρως θετικό αφού επανασυνδέει τον ποιητή με την πόλη που τραγούδησε στη τελευταία δημιουργία του. Χαιρόμαστε ιδιαιτέρως γιατί μία πολιτική εφημερίδα αναδεικνύει και άλλα πέραν της τρέχουσας πολιτικής ζητήματα , ζητήματα Ποίησης.Και δε θα μπορούσε παρά μόνο μία εφημερίδα της Αριστεράς και οι άνθρωποί της να τολμήσουν να σχοληθούν μ' αυτήν (την Ποίηση) μιλώντας για όλα και παράλληλα ξεχωρίζοντάς τους από τον άνυδρο τοπικό τύπο.

Από το διάλογο βγήκε στο προσκήνιο η διαμάχη ,παρελθούσης είναι αλήθεια, Πρεβεζάνων -Καρυωτάκη με το σημείωμα που υπογράφετε από τον κ. Λιβιεράτο.

Σφραγίστηκε με την προσεχτική προσέγγιση του Κ. Μπάλκου, στο φ.αρ.19, σελ.6-7, όπου σημειώνει υπό το τίτλο "ο εξόριστος ποιητής κι ο τόπος της εξορίας του. Μια συντηρούμενη αντιπαλότητα χωρίς νόημα" "Ας πούμε κάτι ευθαρσώς:Ναι! Ο Καρυωτάκης την αντιπάθησε την Πρέβεζα,την ελεεινολόγησε στις επιστολές που έστειλε κατά τη διάρκεια της παραμονής του-της εξορίας του!-εδώ. Ε και λοιπόν;Μήπως επηρέασε αυτό την πραγματικότητα της πόλης προς το χειρότερο ή προς το καλύτερο;Ή μήπως μικραίνει το μέγεθος του ποιητή; επιδή ως ποιητή ενδιαφέρει να τον κρίνουμε, όχι ως περιηγητή ή ταξιδιωτικό πράκτορα" Πολύ σωστές οι επισημάνσεις του Μ.Μ και θα τολμούσα να προσθέσω ότι η Πρέβεζα μετά το Καρυωτάκη αποτέλεσε την "Ιθάκη" των ποιητών που με την ίδια ποιητική ονειρεύτηκαν να φτάσουν...Η Πρέβεζα σίγουρα δεν έχασε. Ο Νικ.Λιβ ανταπαντάει θεωρώντας καταθλιπτική την προσωπικότητά του Κ. Καρυωτάκη. Πρέπει όμως να κρίνουμε την ποίηση και όχι την προσωπικότητα και την όποια ασθένειά του. Η ποίηση του Καρυωτάκη έχει μία ενότητα από τον πρώτο δημοσιευμένο του στίχο έως και το τελευταίο. Είναι η ποίηση που είναι επηρεασμένη από τη καταραμένη γενιά των ποιητών εκείνων που μεγαλούργησαν στο Παρίσι με επικεφαλής τον Ρεμπώ.

Η ποίηση του Καρυωτάκη με μία ενότητα μας φωνάζει από την πρώτη λέξη.Μας μαρτυρά το ίδιο το τέλος του Ποιητή. Ίσως θα ήταν προδοσία από την πλευρά του αν είχε διαφορετικό τέλος...ένας γηρασμένος ποιητής σε κάποιο γηροκομείο, ή μόνος γέρος και νεκρός στο σπίτι του προσπαθώντας να κάνει πράξη τις ιδέες του.Λέω δε ίσως γιατί διαφορετικά η ποιητική μετάλλαξή του σαν μετάλλαξη ιου να μην μπορούσε να αντιμετωπιστεί, να ξεπερνούσε τα όρια της ποίησης και να εχυδαίζονταν.

Η Πρέβεζα χρειάζεται να τιμήσει τον ποιητή.

Η πρόταση του Λευκάδιου ποιητή Δ. Σολδάτου για τη δημιουργία Μουσείου για τον Καρυωτάκη, παρ΄όλο που βρίσκει αντίθετο τον Μ.Μπάλκο νομίζω υπό όρους είναι δυνατόν να αποτελέσει έναν ακόμη φόρο τιμής στον ποιητή, στην ποιητική του, στις λέξεις και τους στίχους του. Ένα μουσείο που τα αντικείμενα που άγγιξε ο ποιητής θα μπορούσε να είναι η αφορμή για την περαιτέρω εμβάθυνση της ποίησής του. Ο ποιητής να διαδραματίσει το ρόλο του περιηγητή όχι της πόλης αλλά της ποίησης.

Ας το σκεφτούμε.

2009-06-11T14:08:00.001+03:00

2009-04-30T00:28:00.004+03:00

Τη 1η Μάη ημέρα της εργατικης πρωτομαγιάς ο ποιητής της Ρωμιοσύνης κλείνει 100 χρόνια από τη γέννησή του

«Ποιητές»

Στὸν Κώστα ΚΑΡΥΩΤΑΚΗ

Ὤ, δὲ χωρεῖ καμία ἀμφισβήτηση, ποιητὲς

εἴμαστ' ἐμεῖς μὲ κυματίζουσα τὴν κόμη

-- ἔμβλημ᾿ ἀρχαῖο καλλιτεχνῶν -- καὶ χτυπητὲς

μάθαμε φράσεις ν' ἀραδιάζουμε κι ἀκόμη

μιὰ εὐαισθησία μας συνοδεύει ὑστερική,

ποῦ μας πικραίνει ἕνα χλωμό, σβησμένο φύλλο,

μακριὰ ἕνα σύννεφο μαβί. Χιμαιρικὴ

τὴ ζωή μας λέμε καὶ δὲν ἔχουμ᾿ ἕνα φίλο.

Μένουμε πάντα σιωπηλοὶ καὶ μοναχοί,

ὅμως περήφανα στὰ βάθη μας κρατοῦμε

τὸ μυστικό μας θησαυρό, κι ὅταν ἠχεῖ

ἡ βραδινὴ καμπάνα ἂνἥσυχα σκιρτοῦμε.

Θεωροῦμε ἀνίδεους, ἀνάξιους κι εὐτελεῖς

γύρω μας ὅλους, κι ἀπαξιοῦμε μιὰ ματιά μας

σ' αὐτοὺς νὰ ρίξουμε, κι ἡ νέα ξανὰ σελὶς

τὸ θρῆνο δέχεται τοῦ ἀνούσιου ἔρωτά μας.

Ἀναμασᾶμε κάθε μέρα τὰ παλιὰ

χιλιοειπωμένα αἰσθήματά μας· ἐξηγοῦμε

τὸ τάλαντό μας: «κελαηδοῦμε σὰν πουλιά»·

τὴν ἀσχολία μας τόσ' ὡραῖα δικαιολογοῦμε.

Γιὰ μᾶς ὁ κόσμος ὅλος μόνο εἴμαστ' ἐμεῖς,

καὶ τυλιγόμαστε, μανδύα μας, ἕνα τοῖχο.

Μ' ἔπαρση ἐκφράζουμε τὰ πάθη τῆς στιγμῆς

σ' ἕναν -- μὲ δίχως χασμωδίες -- μουσικὸ στίχο.

Γύρω μας κι ἄλλοι κι ἂν πονοῦν κι ἂν δυστυχοῦν,

κι ἂν τοὺς λυγίζει, ἂν τοὺς φλογίζει ἡ ἀδικία

-ὤ, τέτοια θέματα πεζὰ ν᾿ ἀνησυχοῦν

τοὺς ἀστρικούς μας στοχασμούς, εἶναι βλακεία.

Γιάννης Ρίτσος

2009-04-16T00:37:00.001+03:00

2009-04-16T00:36:00.000+03:00

Ο ΕΛΑΣ Πρεβεζας

2009-03-31T23:05:00.005+03:00

Στις 27 Μαρτίου 1943 σύμφωνα με δημοσιέυμα στου αντιστασιακού Γρ. Παπαδόπουλου ξεκίνησε το αντάρτικο του ΕΛΑΣ στην Πρέβεζα. Ετσι για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νέοι
Ακολουθούν αποσπάσματα.

Το πρωτοξεκίνημα του ΕΛΑΣ στην Πρέβεζα
Του Γρ. Παπαδόπουλου
(αποσπάσματα από το περιοδικό Εθνική Αντίσταση Ιούνης 1979, σελ.62-63)

Οι συνθήκες για μόνιμο αντάρτικο στο νομό μας ήτανε πολύ δύσκολες, γιατί ο σχετικά ελεύθερος μη κατεχόμενος χώρος ήτανε πολύ περιορισμένος. Παρ΄όλα αυτά στη σύσκεψη 70 περίπου στελεχών του Νομού που έγινε στις 27 Μαρτίου του 1943 στο χωριό Κρυοπηγή, αποφασίστηκε η συγκρότηση μικρής ομάδας μονίμου Αντάρτικου με σκοπό: 1) Να περιορίσει τις ελεύθερες μετακινήσεις του κατακτητή στα μη κατεχόμενα χωριά πράγμα που θα ανακούφιζε τους πατριώτες από τη συνεχή λεηλασία και τρομοκρατία, 2) Να αντιμετωπίσει το πρόβλημα ζωοκλοπής και ληστειών όπου εμφανίζονται 3) Να διευκολύνη την διακίνηση στελεχών και συνδέσμων των αντιστασιακών οργανώσεων και 4) να αντιμετωπίσει πράξεις βίας σε βάρος Εαμιτών που άρχισαν να παρουσιάζονται στα χωριά του νομού εκ μέρους του ΕΔΕΣ....
Σε εκτέλεση αυτής της απόφασης καθορίστηκεγια τις 10 του Απρίλη επίσημη ορκομωσία της πρώτης ομάδας του μόνιμου ΕΛΑΣ στο μοναστήρι «Αβάσος»που είναι σε μια όμορφη κοιλάδα που τη κυκλώνουν τα χωριά Παλαιορόφορος-Κρυοπηγή-Ζερμή-Κοτσανόπουλο κλπ...
Με την πρώτη αχτίδα της ανατολής και με θαυμαστή ακρίβεια, παρά τις αποστάσεις και τις δυσκολίες μετακίνησης, βρεθήκαμε στο μανδρότοιχο του μοναστηριού 200 περίπου άτομα. Ανάμεσά μας και δυο παπάδες.....
Ανάμεσα στους παρευρισκόμενους ήτανε και δύο έφεδροι αξ/κοι του αστικού στρατού που είχανε πολεμήσει στο Αλβανικό πόλεμο.
Ο Μιχ. Ντούσιας από την Κρυοπηγή στέλεχος των οργανώσεων της περιοχής του Ζαλόγγου και ο Γρ. Παπαδόπουλος ως εκπρόσωπος του παραλιακού Τομέα του Νομού...

2009-03-19T22:17:00.001+02:00

Η εφημερίδα Φόρουμ Πρέβεζας για τον Καρυωτάκη

2009-03-11T23:27:00.003+02:00

Αν και αργούτσικα δημοσιεύω από το 8ο φύλλο της εξαίσιας εφημερίδας Φόρουμ Πρέβεζας στο χώρο της Αριστεράς της οικολογίας και των κινημάτων ένα εξαίσιο κείμενο του Γ. Σαραντή μαζί με το προλογικό σημείωμα.

Αν.Γ...

Πριν από 80 χρόνια, στις 21 Ιουλίου 1928, άφησε στην πόλη μας την τελευταία πνοή του ο ποιητής Κ. Γ. Καρυωτάκης. Σκεφτήκαμε, αντί μνημοσύνου, να δημοσιεύσουμε στο φύλλο τού Ιουλίου τής εφημερίδας μας αυτό το οδοιπορικό ενός άλλου ποιητή, του Γιώργη Σαραντή· αναφέρεται σ’ ένα ταξίδι του στην Πρέβεζα, καλεσμένος από την Περιηγητική Λέσχη, για να μιλήσει για τον Καρυωτάκη. Έχω στα χέρια μου φωτοαντίγραφο του χειρόγραφου, που μου το ‘χει χαρίσει ο γιος του, ο Θόδωρος Σαραντής. Απ’ όσο ξέρω, δεν έχει δημοσιευτεί. Γράφτηκε, όπως φαίνεται από την τελευταία του παράγραφο, με την ευκαιρία της έκδοσης -με επιμέλεια Γ. Π. Σαββίδη- “Απάντων των ευρισκομένων” του Καρυωτάκη, δηλαδή μετά το Δεκέμβρη του 1965. Η διάλεξη του Σαραντή δόθηκε, όπως επίσης φαίνεται από το κείμενο, μετά το 1962. Κάποιοι παλιότεροι συμπατριώτες μας, που ασχολήθηκαν ίσως εκείνο τον καιρό με την Περιηγητική Λέσχη -που έπαιζε τότε ρόλο πολιτιστικού συλλόγου- θα μπορούν να μας μάθουν περισσότερα.
Από τότε έχουν αλλάξει αρκετά. Φτιάχτηκε με επιμέλεια της Περιηγητικής η στήλη στον τόπο τού θανάτου τού ποιητή και με επιμέλεια του Δήμου η προτομή του κοντά στο σπίτι του· ακόμη, ο Πολιτιστικός Σύλλογος “Πρέβεζα” φρόντισε να εντοιχισθεί στο σπίτι του αναμνηστική πλάκα. Δεν το βρίσκουμε, όμως, άσκοπο να δημοσιευτεί αυτό το παλιό οδοιπορικό τού Σαραντή. Στο κάτω - κάτω, η πόλη δεν έχει ακόμη ξεμπερδέψει με τους φόβους της και με τις ενοχές της.
Μ.Μ.

ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗΝ ΠΡΕΒΕΖΑ ΤΟΥ ΚΑΡΥΩΤΑΚΗ
(Οδοιπορικό)

________
Σαν έφτασα στην Πρέβεζα ψιχάλιζε.
Ταξίδευα 11 ώρες με αυτοκίνητο σε κακοτράχαλους και λασπωμένους δρόμους. Ένιωθα ανήμπορος και συγκινημένος.
Έτσι δέχτηκα χωρίς σοβαρές αντιρρήσεις τις πρωτοβουλίες ενός ψηλόσωμου άτσαλου άντρα που προσφέρθηκε να με εξυπηρετήσει. Ο τύπος μου είναι ο ιδιοκτήτης τού ξενοδοχείου “Νικόπολις”. Πολυλογάς και μυθομανής. Άρπαξε τη βαλίτσα μου και προχωρήσαμε. Προχωρούσαμε και φλυαρούσε, φλυαρούσε κι εγώ σώπαινα. Λίγο αργότερα συμπληρώνοντας το δελτίο τού ξενοδοχείου ικανοποίησα την περιέργεια του τύπου μου.
Σκοπός ταξιδίου: ΔΙΑΛΕΞΙΣ.
-Α, είστε σεις που θα μιλήσετε για τον Καρυωτάκη; Ξέρετε ήταν φίλος μου, είμουν ο μοναδικός του.
-Παύση.
-Αυτοκτόνησε με το δικό μου όπλο. Έπρεπε να τον προσέχω, ήταν άρρωστος.
-Παύση.
-Εγώ τον βρήκα πρώτος νεκρό. Εγώ του έκλεισα τα μάτια.
Σταμάτησα με μια νευρική χειρονομία τη φλυαρία τού ξενοδόχου, το μακάβριο τουρισμό του κι ανέβηκα τρέχοντας τις σκάλες. Το ξενοδοχείο μου μοιάζει με απολίθωμα του παληού καιρού. Όπως με πληροφόρησαν εδώ κατέλυσε κι ο Ι. Μ. Παναγιωτόπουλος όταν ήρθε κάποτε στην Πρέβεζα για μια έρευνα γύρω από την αυτοκτονία τού Καρυωτάκη.
Από το παράθυρό μου έχω θέα τού ελαιώνα και του γαλήνιου κόλπου τής Πρέβεζας ώσμε το Άκτιο. Ώρα 6 απογευματινή.
Ο ελαιώνας, γύρω η θάλασσα κι ακόμη ο ήλιος
Η Πρέβεζα είναι κάτι άλλο από κείνο που περίμενα. Έχει έντονο γραφικό χαρακτήρα, ζωντάνια κι ένα φυσικό τοπίο από τα ωραιότερα της χώρας μας.
Σάββατο βράδυ ξεπορτίζω και περιπλανιέμαι στα δρομάκια τής πόλης.
Παρατηρώ άπληστα και ρωτώ. Είμαι περίεργα συγκινημένος σαν να επιστρέφω από μακρυνή απουσία σ’ έναν τόπο που είχα πολύ νοσταλγήσει. Νιώθω σάμπως δραπέτης τού καιρού μου. Φαντάζομαι τον Καρυωτάκη σιωπηλό και λυπημένο μέσα σ’ αυτούς τους στενούς γραφικούς δρόμους, με τις μικρές χαμηλοτάβανες ταβέρνες και τη βροντερή ανθρώπινη παρουσία…
- Έχω κάτι σπασμένα φτερά - δεν ξέρω καν γιατί μας ήρθε το καλοκαίρι αυτό - για ποιαν ανέλπιστη χαρά - για ποιες αγάπες - για ποιο ταξίδι ονειρευτό
Έξω από το άσπρο σπιτάκι που κατοικούσε ο ποιητής ξεχνιέμαι ώρα πολλή. Απέναντι είναι η ταβέρνα “ο μαύρος γάτος”, εδώ με πληροφόρησαν έτρωγε ο Καρυωτάκης.
Πλησιάζω τον καταστηματάρχη και τον ρωτώ.
-Ναι είμουν ο σπιτονοικοκύρης του.
-Εδώ έτρωγε;
-Όχι δεν κατέβαινε. Του πήγαινα πάνω το φαγητό του. Μισάνοιγε την πόρτα και το έπαιρνε αμίλητος. Δεν είχε παρέες και πολλά λόγια. Έμενε συνεχώς κλεισμένος στο δωμάτιό του. Έμοιαζε φοβισμένος.
Εδώ κόβεται η διήγηση του ταβερνιάρη. Δεν έχει κι αυτός πολλά λόγια, είναι ώρα δουλειάς. Οι πελάτες τον φωνάζουν απ’ το βάθος.
Αισθάνομαι ανικανοποίητος. Θέλω να μάθω, να μάθω πολλά, την κάθε λεπτομέρεια της ζωής τού ποιητή στην Πρέβεζα.
Νιώθω σαν περίεργο και εκστασιασμένο παιδί που παραβιάζει το άδυτο ενός θρύλου.
Μεσάνυχτα στην προκυμαία, περπατώντας έχω την αίσθηση πως αγγίζω τα χνάρια τού Καρυωτάκη. Με συνοδεύουν οι στίχοι του, σαν μουσική ενός αόρατου θιάσου.
Περπατώντας αργά στην προκυμαία
Υπάρχω λες κι ύστερα δεν υπάρχεις
Κυριακή πρωί στη μοιραία τοποθεσία. Η φιλέρημη παραλία που στάθηκε το μοναδικό εντρύφημα του ποιητή στην Πρέβεζα δεν υπάρχει πια. Έχει κατακτηθεί από σπίτια και εργοστάσια. Η γη που έπεσε είναι μόνιμα πλημμυρισμένη με τα απόνερα ενός γειτονικού ελαιοτριβείου. Ένα δέντρο που θα δεχότανε την αναμνηστική πλάκα τής Περιηγητικής Λέσχης Πρεβέζης έχει συντριφτεί από την ανθρώπινη άγνοια.
Στην απορία μου γιατί δεν εντοιχίστηκε αναμνηστική πλάκα στο σπίτι που κατοίκησε, στον τόπο που έπεσε, γιατί δεν δόθηκε σ’ ένα δρόμο τ’ όνομά του με πληροφορούν ότι υπάρχουν σοβαρές αντιδράσεις των κατοίκων τής Πρέβεζας. Πιστεύουν πως ο Καρυωτάκης δυσφήμισε την πόλη τους.
Οι φίλοι τής Περιηγητικής μου έδειξαν μια αναμνηστική πλάκα, χαραγμένη από το 1962 που δεν εντοιχίστηκε ακόμα για το φόβο των Ιουδαίων.
“Σ’ αυτό το μαγευτικό τοπείο
αυτοκτόνησε ο ποιητής Κων/νος
Καρυωτάκης την 21/7/28″
Η επιγραφή έχει αιχμή, δείχνει πόσο ανυποψίαστοι είναι οι άνθρωποι για το δράμα μιας πληγωμένης συνείδησης.
Δεν μπορούν να νιώσουν πώς ένα μαγευτικό τοπείο μπορεί να γίνει πρόσκληση για θάνατο.
Το απόγευμα της Κυριακής στον κινηματογράφο “Γκλόρια” αναγκάστηκα να προλογίσω την ομιλία μου. Υπογράμμισα πως ο Καρυωτάκης όχι μόνο δε δυσφήμισε την Πρέβεζα, αλλά την πρόβαλε στον πνευματικό χώρο, τη μεγάλωσε, την έκανε σύμβολο. Έτσι ματαίωσα μια προετοιμασμένη αποδοκιμασία.
Η ομιλία μου είχε κάποιο αποτέλεσμα όπως με διαβεβαίωσαν οι οργανωτές της. Δημιούργησε ένα ευνοϊκό κλίμα για μιαν οριστική αποκατάσταση του Καρυωτάκη στην εκτίμηση των κατοίκων τής Πρέβεζας.
Χρειάζεται όμως μια συνέχεια. Τα πνευματικά σωματεία έχουν το λόγο.
Δευτέρα μεσημέρι η ώρα τής αναχώρησης.
Ανεβαίνοντας στο πορθμείο νιώθω λυπημένος σα ν’ αποχωρίζομαι αγαπημένα πρόσωπα, σα να ξενητεύομαι.
Στον ευγενικό πρόεδρο της Περιηγητικής που έφτασε τρέχοντας να με κατευοδώσει δίνω μια υπόσχεση: “θα επιστρέψω σύντομα φίλε.”
Ετούτε οι γραμμές μου γράφτηκαν με την ευκαιρία τής εκδόσεως των απάντων τού Καρυωτάκη. Είναι η επιστροφή που υποσχέθηκα και ακόμη η εξόφληση ενός πνευματικού χρέους.
Γιώργης Σαραντής

Α! κύριε,κύριε Μαλακάση....

2009-03-02T22:22:00.005+02:00

Ουγκαουουουου.....Ουγκρλλλλ....μιαμ.....γρύλλισε
και ξαφνιάστικα,
δεν είναι ακριβώς φωνή του αγρίου ζώου
διότι με ενημέρωσαν σαφώς ότι κατέχει
την περίοπτη θέση του κ. Διευθυντή
στη μικρή μας κοινωνία.....
Του μίλησα απλά και του είπα
όπως λέει κι ο ποιητής:
"Α! κύριε κύριε Μαλακάση,
ποιος τελευταίος θα γελάσει;"

Αν.Γ...

Τα βήματά σου....κ. Κ.

2009-02-23T23:31:00.003+02:00

Τα βήματά σου....τα βήματα ίχνη στους δρόμους της πόλης
τα διακρίνω στα βλέμματα των ανθρώπων
στις ενοχές τους
που τις αφήνουν σαν ανάσες
ή σαν λόγια κουτσουμπολιού μεταξύ των γυναικών που
με την ποδιά ζωσμένη στη μέση χειρονομούν και μιλούν ψυθιριστά.

Τα βήματά σου Κωνσταντίνε
σταματούν κάπου στον ίσκιο του δέντρου,
του δέντρου σου.

Η βροχή στην πόλη μας!

2009-02-20T21:59:00.003+02:00

Στην πόλη μας βρέχει συνέχεια ετούτο το χειμώνα. Δε ξέρω τι συμβαίνει κι ανοίξαν οι ουρανοί....Πάντα βρέχει μου απαντούν οι παλιοί . Καθισμένοι στα καφενεδάκια της παλιάς αγοράς δε καπνίζουν σήμερα τους ναργιλέδες, ούτε φοράνε φέσια. Οι άνθρωποι της πόλης μας τρώνε τις σταγόνες της βροχής κατάμουτρα και ετοιμάζουν να βλαστίσουν τα χέρια τους και ριζώνουν.Οι σταγόνες της βροχής ακαταπαύστως ποτίζουν τους ανθρώπους της πόλης μας.

Αν.Γ.

Κατάληψη στην αρχαιολογία στην Πρέβεζα

2009-01-29T12:54:00.004+02:00

Κατάληψη στα γραφεία της νεοσύστατης Υπηρεσίας ΛΓ ΕΠΚΑ πραγματοποιούν από χθες οι εργαζόμενοι. Διεκδικούν την πληρωμή των δεδουλευμένων τους από την ηγεσία του ΥΠΠΟ, καθώς και τη μονιμοποίησή τους
Ο Σύλλογος Συμβασιούχων του ΥΠ.ΠΟ. Β.Δ Ελλάδας διεκδικεί:
• Την στελέχωση των Υπηρεσιών με μόνιμο προσωπικό όλων των ειδικοτήτων (εργατοτεχνίτες, αρχαιοφύλακες, συντηρητές, ανθρωπολόγους, μηχανικούς, αρχαιολόγους κτλ.) με διαφανείς διαδικασίες και αντικειμενικά κριτήρια.
• Την άμεση κατάργηση του καθεστώτος ομηρίας των συμβασιούχων και την μετατροπή των συμβάσεων όλων των εργαζόμενων στο ΥΠ.ΠΟ., που καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες, χωρίς όρους και προϋποθέσεις.
• Την άμεση κατάργηση των περιοριστικών διατάξεων περί 24μήνου του Π.Δ. 164/2004 Παυλόπουλου.
• Την άμεση επαναπρόσληψη όλων των συναδέλφων που εργάζονταν με ασφαλιστικά μέτρα και απολύθηκαν αδικαιολόγητα.
• Την εξασφάλιση των πληρωμών όσων δουλεύουν με ασφαλιστικά, μετά τη κατάργηση του Ειδικού Λογαριασμού
• Την κατάργηση των ελαστικών μορφών εργασίας.
• Ίσα δικαιώματα μεταξύ των εργαζομένων.
• Την θωράκιση του θεσμικού πλαισίου προστασίας των μνημείων και τη διαφύλαξη του δημόσιου χαρακτήρα τους

ΑΠΟΧΩΡΩ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΟΙΚΟΛΟΓΟΥΣ ΠΡΑΣΙΝΟΥΣ

2009-01-25T19:51:00.003+02:00

Κυριακή, 25 Ιανουάριος 2009

Ανοικτή επιστολή της κ. Πέλας Καλογήρου σχετικά με την αποχώρησή της από τους Οικολόγους-Πράσινους.

ΑΠΟΧΩΡΩ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΟΙΚΟΛΟΓΟΥΣ ΠΡΑΣΙΝΟΥΣ
ΝΟΙΩΘΟΝΤΑΣ ΝΤΡΟΠΗ!!!
Τον τελευταίο καιρό, καθόλου αβάσιμα είχα αρχίσει να είμαι επιφυλακτική για τους Οικολόγους Πράσινους. Κόμμα με το οποίο ήμουν υποψήφια βουλευτής στον Νομό Πρέβεζας στις εθνικές εκλογές του 2007. Το πρώτο πραγματικό σοκ ήρθε με το δελτίο τύπου της εκτελεστικής γραμματείας στις 7 ή 8 Δεκέμβρη, για τη δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου, όπου εστιάζοντας στους κυβερνητικούς χειρισμούς συγκρίνουν το γεγονός, με τις πυρκαγιές του 2007. Αναφέρουν ότι κατανοούν την οργή των νέων, ζητώντας τους όμως να είναι νηφάλιοι και ήσυχοι, μιλώντας για κουλτούρα βίας και κουλτούρα δημοκρατίας.
Στις 27 Δεκέμβρη 2008 στους γεμάτους παιδιά και πολίτες δρόμους της Γάζας άρχισε να εκτυλίσσεται η δολοφονική αεροπορική επέμβαση του Ισραήλ. Μια επέμβαση που προετοιμάζονταν καιρό τόσο σε στρατιωτικό όσο και σε επίπεδο προπαγάνδας. Μέσα σε λίγα λεπτά εκείνη την πρώτη μέρα 200 νεκροί και 700 τραυματίες παιδιά και άμαχοι δολοφονούνταν.
Στις 2 Γενάρη διαβάζοντας το δελτίο τύπου της εκτελεστικής γραμματείας των Οικολόγων Πράσινων για την εισβολή των Ισραηλινών στη Γάζα, αποφάσισα αμετάκλητα να αποστασιοποιηθώ από το κόμμα τους. Ένοιωσα ντροπή και εξοργίστηκα! Κοινοποιώντας τους την απόφασή μου μέσω μηνύματος μου, εξέφρασα την απογοήτευσή μου για το δεύτερο δελτίο τύπου σε σειρά για αυτά τα σοβαρά γεγονότα (τη δολοφονία του Αλέξη και την εισβολή των Ισραηλινών στη Γάζα) και τους δήλωσα ότι διαφωνώ με την λογική των ίσων αποστάσεων. Πως δεν καταφέρνουν να αγγίξουν τις πραγματικές πτυχές των γεγονότων και δυστυχώς νοιώθω να εκθέτουν τους αγώνες μου και να προσβάλουν την πολιτική και ιδεολογική μου ταυτότητα.
Μεταφέρω αυτούσια εδώ μερικά κομμάτια του δελτίου τύπου.

«Οι Οικολόγοι Πράσινοι» καλούν τα εμπλεκόμενα μέρη, Ισραήλ, Παλαιστινιακή Αρχή και διοίκηση της Χαμάς να επιδείξουν την αναγκαία αυτοσυγκράτηση και σωφροσύνη με γνώμονα πάντα το σεβασμό στην ανθρώπινη ζωή και να αφήσουν κάτω τα όπλα.»
«Οι Οικολόγοι Πράσινοι καλούν το Ισραήλ και την Παλαιστινιακή Αρχή να προχωρήσουν σε άμεση επανέναρξη των συνομιλιών για επίτευξη οριστικής και βιώσιμης λύσης με εξασφάλιση της ειρηνικής διαβίωσης και αξιοπρέπειας των πολιτών των δύο λαών. Καλούν τους εμπλεκόμενους διεθνείς φορείς και κράτη να απαιτήσουν την εφαρμογή των διεθνών συμφωνιών και συμβάσεων.»
«Οι Οικολόγοι Πράσινοι ζητάμε να εγγυηθεί η διεθνής κοινότητα τα σύνορα και την ασφάλεια του Ισραήλ μέσα στο πλαίσιο επίλυσης του Παλαιστινιακού και να προχωρήσει η γενικότερη περιοχή σε αφοπλισμό κινούμενη σ'; ένα πλαίσιο συνεργασίας και αλληλεγγύης με βάση τις πραγματικές ανάγκες των κατοίκων της περιοχής κι όχι των αδίστακτων πολιτικών συμφερόντων που κυριαρχούν στην πολυετή διαμάχη και αυτές των εμπόρων όπλων.»Μάλλον οι Οικολόγοι Πράσινοι Ελλάδας αποφάσισαν βλέποντας το ποσοστό τους να ανεβαίνει, πάση θυσία να μπούνε στην Ελληνική Βουλή γι αυτό και επιλέγουν ένα τόσο γλυκανάλατο προφίλ, προκειμένου να συμφωνήσουν με όλους, με όλων των αποχρώσεων τις «ιδεολογίες».

Μην έχοντας κριτική στάση απέναντι στο σύστημα, μην έχοντας κριτική στάση απέναντι στη σφαγή που εξαπολύει το Ισραήλ με θύματα μωρά, παιδιά και άμαχο πληθυσμό! Πράγμα με το οποίο διαφωνώ απόλυτα και όπως είναι φυσικό δεν αντέχω να είμαι εκφραστής του. Ποιος ξέρει όμως τι άλλου είδους συμφωνίες έχουν κάνει οι Ο.Π. και με ποιους; Το δελτίο τύπου για την εισβολή στη Γάζα θα μπορούσε άνετα να έχει γραφτεί ακόμη κι από το υπουργείο εξωτερικών.
Φαίνεται πως αγνοούν οι έλληνες Ο.Π. ότι στο πλοιάριο "DIGNITY" βρισκόταν και η Σίνθια Μακίνι υποψήφια με τους Ο.Π. στις πρόσφατες Αμερικανικές εκλογές, η οποία σε διάβημά της με άλλους, ανάμεσά τους και ο Νόαμ Τσόμσκι εκφράζουν το σοβαρότατο έγκλημα του εμβολισμού του σκάφους στα διεθνή ύδατα, κάνοντας σφοδρή κριτική στη διεθνή κοινότητα για την αποσιώπησή της και την συνενοχή της απέναντι στα επαναλαμβανόμενα εγκλήματα πολέμου που διαπράττει το κράτος τρομοκράτης του Ισραήλ.
Η κατοχή της Γάζας έγινε αποδεκτή σιωπηρά από την σάπια διεθνή κοινότητα, από όλους ανεξαιρέτως. Σιωπηρά έχει επιβληθεί η στρατιωτική κατοχή του Ισραήλ στη Δυτική Όχθη, σιωπηρά και συνένοχα αποδέχονται οι ισχυροί του κόσμου τον σαδιστικό βασανισμό των εγκλωβισμένων Παλαιστίνιων που πλήττονται για μισό αιώνα από τα πιο εξελιγμένα κατά εποχή όπλα της αμερικανικής στρατιωτικής τεχνολογίας.
Κανένας ευσυνείδητος πολίτης του κόσμου δεν στέκεται αμέτοχος απέναντι στην γενοκτονία των Παλαιστινίων. Το Ισραήλ είναι ο μόνος στρατός που έχει κράτος.
Είναι το ΚΡΑΤΟΣ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΗΣ!
Υποτίθεται πως το προσωνύμιο του κόμματός τους αναφέρεται στην οικολογία. Θέλουν να μιλούν για κλιματική αλλαγή που σαφώς συντελείται αλλά με πιο τρόπο το κάνουν; Θέλουν να αντιτάσσονται υποτίθεται στην πυρηνική ενέργεια αλλά πως επιλεκτικά; Να επισημάνω εγώ δυο τρία πραγματάκια για την καταστροφή που προκαλεί το Ισραήλ και το οπλοστάσιό του που σαφώς δεν είναι ανεξάρτητο από εκείνο της Αμερικανικής στρατιωτικής τεχνολογίας.
Και στην τελευταία δολοφονική επιδρομή στη Γάζα χρησιμοποιήθηκαν βιοχημικά όπλα, βόμβες διασποράς και φωσφόρου.
Σύμφωνα με μαρτυρίες γιατρών, νέα είδη τραυμάτων είχαν να αντιμετωπίσουν όπως ακατάσχετη αιμορραγία σε όλο το σώμα των τραυματιών πράγμα που σημαίνει πως το Ισραήλ χρησιμοποίησε κάποιες ουσίες που διαταράσσουν τον μηχανισμό πήξεως του αίματος και μάλλον δεν θα μάθουμε ποτέ ποιες.
Η καταστροφή που εξαπολύει το Ισραήλ δεν δημιουργεί μόνο ανθρώπινες απώλειες. Η συνέπειες για το περιβάλλον είναι άγνωστες και ως προς τη σοβαρότητα και ως προς το χρόνο. Η χλωρίδα της περιοχής έχει εξαφανιστεί παντελώς.
Δεν είναι τυχαίο που οι Παλαιστίνιοι χαρακτηριστικά λένε πως το Ισραήλ είναι Ο ΕΧΘΡΟΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ, ΤΟΥ ΔΕΝΤΡΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΕΤΡΑΣ! (Μία από τις χυδαιότερες τακτικές τους είναι η ρήψη παιχνιδιών-βομβών που βρίσκουν τα παιδιά στα συντρίμμια με αποτέλεσμα τον φρικτό θάνατο.)
50χλμ. ανατολικά από τη Λωρίδα της Γάζας βρίσκεται η πόλη Ντιμόνα. Οι πυρηνικοί της αντιδραστήρες με δυναμική παραγωγής πάνω από 50 κεφαλές ανά μήνα αποτελεί μόνο το 1/5 της παραγωγής του Ισραήλ, με τις γνωστές επιπτώσεις για το περιβάλλον και τον άνθρωπο τόσο στη περιοχή της Μ. Ανατολής όσο της Μεσογείου και της Ευρώπης, του πλανήτη μας γενικότερα. (Είναι ωστόσο η μόνη χώρα στον κόσμο που το οπλοστάσιό της παραμένει κρυφό, αφού ποτέ δεν υπέγραψε την «Συμφωνία για τη μη Διάδοση Πυρηνικών Όπλων» (Νon Proliferation Treaty), θέμα το οποίο απαιτεί ολόκληρη αρθρογραφία)
Μια τέτοια προσέγγιση θα περίμενα να διαβάσω σε ένα δελτίο τύπου ενός κόμματος που θέλει να ονομάζεται ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΟ και θέλει να προέρχεται από το κίνημα.
Αυτό είναι το σκηνικό στην πολύπαθη Παλαιστίνη και όποιος δεν το βλέπει, το αρνείται ή το κρύβει, είναι τυφλός, ψεύτης, πολιτικός ή Ισραηλινός αξιωματούχος !
Ως άνθρωπος και ως πολιτική οντότητα δεν επιτρέπω σε κανέναν να μιλά εξ ονόματος μου για ορθολογικές λύσεις και τραπέζια διαπραγματεύσεων κρατώντας ίσες αποστάσεις, ή πιο σωστά αποστάσεις ασφαλείας. Ντροπή!

ΠΕΛΑ ΚΑΛΟΓΗΡΟΥ
Πρέβεζα

Το ρήμα γλύφω και γλείφω

2009-01-24T19:29:00.005+02:00

γλύφω=σκαλίζω-κοιλάινω
ΣΥΝΘΕΤΑ: εκγλύφω καταγλύφω, υπογλύφω εγγλύφω, παραγλύφω
ΠΑΡΑΓΩΓΑ: γλύπτης

γλείφω αρχ. εκλείχω= σέρνω τη γλώσσα μου σε κάτι, κολακεύω δουλικά
ΠΑΡΑΓΩΓΟ: γλείφτης-γλείφτρα (ταπεινός χαμερπής, κόλακας)

Δυο ρήματα με διαφορετική ξεχωριστή σημασία και δημιουργικό παράγωγο το πρώτο

Το ποίημα Πρέβεζα από τον Γ. Σαββίδη

2009-01-17T17:25:00.001+02:00

object width="425" height="344">

Τηλεοπτικό σήριαλ για το Κ. Καρυωτάκη από την κρατική τηλεόραση

2009-01-13T12:49:00.003+02:00

Από αυτή την εβδομάδα θα προβάλλεται από τη κρατική τηλεόραση τηλεοπτικό σήριαλ για τον ποιητή Κ. Καρυωτάκη. Την ιστοσελίδα μας καθώς και όλους τους πρεβεζάνους αφορά άμεσα η ζωή του ποιητή που είναι συνδεδεμένη με την πόλη....Είδωμεν...

Τι γίνεται με τους συμβασιούχους υπαλλήλους στην αρχαιολογία στην Πρέβεζα;;;

2009-01-03T12:43:00.003+02:00

Την παραμονή πρωτοχρονιάς κοινοποιήθηκε τηλεφωνικώς (τουλάχιστον)στους Υπαλλήλους του Υπουργείου Πολιτισμού η απόλυσή τους...Μάλιστα ο γενικός γραμματέας του Υπουργείου δήλωσε ότι δεν πρόκειται να πληρωθούν οι εργαζόμενοι με ασφαλιστικά μέτρα και ως εκ τούτου απολύονται....(βλ. Indymedia). Τι σημαίνει αυτό για την Πρέβεζα;; Σημαίνει ότι οι υπάλληλοι που έχουν ασφαλιστικά μέτρα δεν θα δουλεύουν στην αρχαιολογία Πρέβεζας;;....ή με ασαφείς υποσχέσεις θα δουλεύουν τζάμπα;;...Τα ερωτήματα είναι εύλογα και απευθύνοναι στους αρμόδιους της αρχαιολογίας στην Πρέβεζα....Πως θα γίνει το Μουσείο Νικοπόλεως;...με εθελοντές;;; ...ως μη κυβερνητική οργάνωση;;

Οι συμβασιούχοι της αρχαιολογικής Υπηρεσίας στην Πρέβεζα.

2008-12-04T21:29:00.009+02:00

φωτο από την εφημ. Ηπειρωτικός Αγώνας

Οι συμβασιούχοι του Υπουργείου Πολιτισμού της Πρέβεζας και της Άρτας , αλλά κι των υπολοίπων νομών της Ηπείρου, περίπου 250, διαδήλωσαν κατά την απεργία του σωματείου ΒΔ Ελλάδας και διεκδίκησαν τη μονιμοποίησή τους στη διάρκεια των εγκαινίων της νέας έκθεσης του αρχαιολογικού μουσείου Ιωαννίνων στα οποία ήταν παρών ο ίδιος ο Υπουργός Πολιτισμού. Και καλά έκαναν! Ελπίζω ότι τέτοιες ενέργειες θα συνεχιστούν και κατά τα εγκαίνια των μουσείων Άρτας και Πρέβεζας αρχές του νέου χρόνου. Τότε αυτοί οι συμβασιούχοι, ως οικοδεσπότες θα καταφέρουν να τα ψάλλουν από κοντά στον υπουργό. Και τότε δεν θα μπορεί να τους αγνοήσει.

Ο Αλή Ντίνο Μπέη (1890-1938)

2008-11-23T19:56:00.009+02:00

Γεννήθηκε στην Πρέβεζα, μεγαλογαιοκτήμονας, σπούδασε πολιτικές επιστήμες στη Σορβόνη, γελοιογράφος στην « Πρωία», «Σατανάς», «Φλιτ». Εκλέχτηκε δύο φορές Βουλευτής Πρέβεζας με το προοδευτικό κόμμα του Παπαναστασίου. Από τα ιδρυτικά μέλη του Σωματείου Σκιτσογράφων και στη συνέχεια Πρόεδρος και Ταμίας του σωματείου Εικαστικών Τεχνών και γενικός Έφορος στη Στέγη γραμμάτων και Τεχνών.
Τα Βιογραφικά στοιχεία, τα σκίτσα και το παρακάτω κείμενο του Ζαχ. Παπαντωνίου αντλήθηκαν από το καλαίσθητο λεύκωμα που εξέδωσε ο Δήμος Πρέβεζας και η Δημοτική βιβλιοθήκη αφιερωμένο στον Πρεβεζάνο σκιτσογράφο με τίτλο «Αλή Ντίνο Μπέη, Σκιτσογράφος (1890-1938)»

Τα σχέδια του Ντίνο

«Χιουμοριστικό του σχέδιο ήταν από εκείνα που δεν έχουν τοπικό χαρακτήρα, ούτε δείχνουν μια έντονη ατομικότητα-ελάχιστα άλλωστε στο τελευταίο τούτο στη διεθνή γελοιογραφία-θα μπορούσε όμως για την εξαιρετική καθαρότητα της γραμμής του να βρει θέση στα καλύτερα ευθυμογραφικά φύλλα της Ευρώπης. Ουμοριστής κι ενώ ήταν τόσο μανιώδης απλουστευτής, δεν έπεφτε στο μηχανικό και στο γεωμετρικό. Η γραμμή του ήταν πάντα γελαστή, πάντα δροσερή και χυμώδης. Στοχάζονταν και κόποιαζε για ένα σχέδιο. Όταν όμως το ετοίμαζε για τη δημοσιότητα δεν είχε ούτε να προσθέσει ούτε να αφαιρέσει τίποτα.
Στα εδάφη της πολιτικής γελοιογραφίας ο Ντίνο μπήκε κάμποσες φορές. Πολύ λίγο τον ευχαριστούσε. Η επικαιρότης δεν τον τραβούσε. Σαρκαστής δεν ήθελε να είναι και όταν από ανάγκη της επικαιρότητας γινόταν τέτοιος φρόντιζε να αποσύρεται νωρίς. Η κλίση του και το ταλέντο του ήταν κυρίως στην κοινωνική γελοιογραφία. Ένα από τα θέματά του ήταν η αλβανική ηθογραφία. Ανώτερος από φανατισμούς, αμερόληπτος παρατηρητής.
Ο Ντίνο ήταν μπέης αυτό όμως δεν τον εμπόδισε να σατυρίσει ένα μπέη της Τσαμουριάς. Οι βαθιές υποκλίσεις, τα κινήματα της υποταγής, οι τεμενάδες των χωρικών μπροστά στον μικρό γαιοκτήμονα, τα μικρά αυτά πρόσωπα με την τοπική ενδυμασία, κοιταγμένα κάπως «εκ των άνω» από ψηλή σκοπιά, για να μικραίνουν καθώς ήθελεν ο Ντίνο και ν’ αυξάνεται ο κωμικός των χαρακτήρας- κατά την προοπτική την τόσο αγαπητή στο Γάλλο γελοιογράφο του πλήθους Καπί- όλα αυτά ήταν μια εντελώς ασυνήθιστη γελαστή ηθογραφία, συνθέσεις με λιτότητα, με καθαρότητα, με ευαισθησία. Γελοιογράφησε και τον αργό ελληνικό χορό. Μιλούσε και χωρίς τίτλο. Το σχέδιό του ήταν καθ’ αυτό αισθητικό. Δύσκολα μπαίνουμε στην ψυχολογία ενός Μπέη της Αλβανίας, μουσουλμάνου, βουλεβαρδιέρου του Παρισιού, που έχασε τη μεγάλη περιουσία και τελείωσε γελοιογράφος.
Ο Ντίνο ήταν ένας απλός και εράσμιος άνθρωπος, ένας διεθνής, για κάθε σαλόνι, για κάθε πλαζ, ένας ευχάριστος, ένας λεπτός κι ένας αγαθός. Ήταν περισσότερο καλλιτέχνης παρά μπέης»

ΖΑΧ. ΠΑΠΑΝΤΩΝΙΟΥ, Ελεύθερο Βήμα 8/11/1938

Ἀρχὴ σοφίας

2008-10-25T00:48:00.002+03:00

«Φρόνιμα καὶ ταχτικὰ

πάω μὲ κεῖνον ποὺ νικᾷ».

Ὁ ἄλλος
Ἂν θέλεις νὰ χαρεῖς τὴ λεφτεριά,

νωρὶς γίνε προδότης, γίνε!

Τιμή, ντροπὴ δὲν εἶναι.
Θά ῾ναι μαζί σου οἱ νόμοι

κι ἡ πλερωμένη γνώμη!

Πέτα τὴν ἀνθρωπιά σου

κι ἀπ᾿ τὸν ἀφέντη πιάσου!
Κι ἅμα σὲ φτύνει ἀφτός,

νὰ κάθεσαι σκυφτὸς

καὶ θά ῾χεις τὰ πρωτεῖα

στὴ σάπια πολιτεία.
Κ. Βάρναλης

Είναι η Πρέβεζα τόπος για να ζεις;;

2008-10-21T17:27:00.005+03:00

Το ερώτημα δεν μπαίνει μόνο για την πόλη της Πρέβεζας, μα για όλη την επαρχία! Τι χρειάζεσαι σε μία επαρχιακή πόλη για να μπορείς να ζεις; Οι απαντήσεις σας καλοδεχούμενες. Όποιοι δε σπεύσετε να απαντήσετε θετικά αυθορμήτως και γρήγορα, σκεφτείτε την επαρχιακή πόλη όχι τις 15-20 μέρες διακοπές το χρόνο, όχι ως πόλη θέρετρο μα ως πόλη να ζεις!

Τα Πρεβεζάνικα Χρονικά

2008-10-03T09:53:00.011+03:00

Κυκλοφόρησε το νέο τεύχος των Πρεβεζάνικων Χρονικών, τεύχος 43-44, ετήσιου περιοδικού της Δημοτικής Βιβλιοθήκης του Δήμου Πρέβεζας. Το τεύχος είναι καλαίσθητο,πολυσέλιδο , αφιερωμένο στη μνήμη του πρεβεζάνου Στέφανου Σταμάτη και με εξώφυλλο και οπισθόφυλλο με έργα του Δ. Γενιά και περιέχει ενδιαφέροντα θέματα:

Όλγα Καρούτα: Η αρχαία Πανδοσία

Ντίνα Ζήδρου: Στοιχεία και μαρτυρίες για την ευρύτερη περιοχή της Πρέβεζας στη μεσαιωνική ελληνική Γραμματεία.

Δημοσθένης Α. Δόνος: ΣΤΡΑΤΗΓΗΜΑΤΑ. Η κατάληψη της Πρέβεζας από τον Morosini (1684) μέσα από συναφείς πηγές.

Χριστίνα Ε. Παπακώστα: Κοινωνική και κοινοτική οργάνωση της Πρέβεζας (18ος αι.)

Ελευθέριος Βέτσιος: Η οικογένεια Μοσχονά Παγκάλου, μέλος της αστικής κοινότητας της Πρέβεζας στα 1771

Νίκος Δ. Καράμπελας: Ο άγγλος λοχαγός William Leake στην Πρέβεζα, τη Νικόπολη και το Άκτιο.

Οδυσσέας Μπέτσος: Από την τουρκοκρατία της Πρέβεζας. Η σήμανση των χριστιανικών ναών της.

Χρήστος Ε. Πεπόνης: Ευθύμιος Ι. Πεπόνης από τη Βρυσούλα(Ζερμή) Πρεβέζης

Γιάννης Ρέντζος: "Μητέρα πόλη με τα πρόσωπα που σε κατοικούν, κατοίκησαν και θα κατοικήσουν αδελφώνω και υπάρχω"

Ματίνα Γιώτη: Η εκτέλεση των κατοίκων από την Κρυοπηγή Πρέβεζας στο Αγρίνιο (1944).

Απόστολος Σπ. Παπαδημητρίου: Το σχήμα Ανατολή-Δύση και η τέχνη του Φώτη Κόντογλου.

Αναστασία Καμπόλη- Μαμαλούκου: Τα λιτροβιά της Πρέβεζας.

Πέτρος Αρταβάνης: Τα πηγάδια της Πρέβεζας.

Ανδρέας Καρζής: Νερό-Βρύσες-Πηγάδια στη δημοτική μας παράδοση.

Στέλιος Θ. Μαφρέδας: "Που είναι οι κουρούνες/που είδε ο ποιητής;" Η ποιητική σχέση της Πρέβεζας με το Νίκο Εγγονόπουλο.

Ποίηση:Θ. Κ. Κλοντζάρης,

Β.Ν.Κολιός,Στέλιος Θ. Μαφρέδας

Για την διάθεση του περιοδικού απευθυνθείτε στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Πρέβεζας

τηλ. 2682029889 και e-mail: dprevezas@yahoo.gr

Και λίγα από την Ιστορία του περιοδικού.

Τα Πρεβεζάνικα Χρονικά εμφανίστηκαν το Σεπτέμβριο του 1978 ως τριμηνιαίο περιοδικό της Δημοτικής Βιβλιοθήκης επί δημαρχίας του αείμνηστου Δ. Κρόκου: Στο πρώτο τεύχος δημοσιεύεται η απόφαση του Δημοτικού συμβουλίου της Βιβλιοθήκης για την έκδοση του περιοδικού, ενώ στο σημείωμα της συντακτικής επιτροπής που επιγράφεται "Ξεκίνημα" αντιγράφουμε τα εξής: "η συγκέντρωση και ταξινόμηση ό,τι αξιόλογου υπάρχει για το νομό μας, εκδομένου ή ανέκδοτου, γνωστού ή άγνωστου, ώστε να δοθεί μια ανάγλυφη εικόνα του πολιτισμού του από τις πίζες ως σήμερα"-"Η προβολή, διαχρονικά, της προσφοράς του ντόπιου πνευματικού ή άλλου δυναμικού και της ντόπιας γενικά κληρονομιάς στην ιστορία τη Λαογραφία, τις Τέχνες και τα Γράμματα ή όπου αλλού, ώστε να κινηθούν σχετικά ενδιαφέροντα και να δημιουργηθούν προβληματισμοί και γόνιμες για τον τόπο συζητήσεις" Η πρώτη συντακτική αποτελείτο από τους: Μπιτζιλέκης Ελ. (Λυκειάρχης), Αυδίκος Μιχ. (καθηγητής), Πάντος Ιωάννης (καθηγητής), Τζούμας Κωνστ. (καθηγητής), Κατσαούνης Μιχ. (Γυμνασιάρχης), Δήμας Σπύρος (δικηγόρος), Μπέτσος Οδυσσέας (δάσκαλος), Παπαγιάννης Δημ. (Συνταξ. δάσκαλος και υπεύθυνος του περιοδικού)

Το περιοδικό συνέχισε να εκδίδεται και επι δημαρχίας Ν. Γιαννούλη έως τον Μάρτο του 1989, οπότε μεταράπηκε από τριμηνιαίο σε εξαμηνιαίο έως το 1996. Από τον Ιανουάριο του 1997 επί δημαρχίας Ταμπούρη μεταράπηκε σε ετήσιο. Την έκδοση του περιοδικού συνέχισαν και οι επόμενοι δήμαρχοι Β. Παπαγεωργίου και Μ. Κλάπας έως σήμερα , πολλές φορές όμως εκδίδεται κάθε δύο χρόνια ως διπλό τεύχος.

Σημαντική τομή του περιοδικού ήταν η χρονιά 1990 κατά την οποία το περιοδικό προσπάθησε να πάρει μία περισσότερη επιστημονική μορφή με δημοσίευση εκτεταμένων εργασιών. Επίσης από το τεύχος 31-32 έως σήμερα στο εξώφυλλο και στο οπισθόφυλλο προβάλλονται Πρεβεζάνοι καλλιτέχνες. Με τη σειρά έχουν προβληθεί οι: Κ. Καλέντζης, Γ.Καβάγιας, Λ. Γιώτης, Γκόγκα Όλγα, Δ. Μπέκας, Δ. Ντάκουλα, Μ. Ζιάκα, Δ. Γενιάς.

Το διπλό τεύχος 27-28 του 1993 ήταν αφιερωμένο στα 700 χρόνια της Πρέβεζας.

Η ιστοσελίδα μας θα επανέρχεται συχνά στην ιστορία του περιοδικού καθώς και σε κείμενα και πρόσωπα.

Διευκρίνηση

2008-10-02T12:43:00.001+03:00

Τα κόμματα που δεν συμπεριλαμβάνονται στους συνδέσμους,είτε δεν έχουν ιστοσελίδα, είτε δεν την έχουμε εμείς ανακαλύψει ακόμη.

2008-09-23T09:25:00.003+03:00

Όποιος blogger από την Πρέβεζα ή blogger που περιλαμβάνει θέματα που έχουν σχέση με την Πρέβεζα ή άπό τη γύρω περιοχή και επιθυμεί να συμπεριληφθεί στο κατάλογο συνδέσμων μπορεί να αφήσει την διεύθυνσή του στα σχόλια...