Δευτέρα, 26 Οκτωβρίου 2009


Με αφορμή τη νέα ταινία του Π.Βούλγαρη που ε'ιχα τη τύχη να δω στην Αθήνα παραθέτω το ποίημα του μεγάλου ΑΙΜΙΛΙΟΥ ΒΕΑΚΗ που αναφέρεται στο σύνθημα των ανταρτών "Ψυχή βαθιά"

ΨΥΧΗ ΒΑΘΙΑ

Έσφιξ, ο κλοιός τριγύρω. Τα καπλάνια

λυσσούνε τώρα κυκλωμένα.

Καμιά δεν καρτερούν βοήθεια απ’ όξω.

Πρέπει να σπάσει ο κλοιός! Πρέπει να σπάσει!

Σκληρό θαν’ το γιουρούσι, μα θα γίνει!

Αντρεία και Τόλμη

γνώριμες αρετές για τον Αντάρτη!

Μα χρειάζετ’ ένα σύνθημα, μια λέξη,

μια σπίθα στο μπαρούτι...

Να που άξαφνα τη βρήκε ο Παπαζήσης:

- «Ψυχή βαθιά!»

Τα γιαταγάνια αστράφτουν.

Οι μπαταριές τραντάζουν το ρουμάνι.

«Ψυχή βαθιά!» κι οι κάμποι αντιλαλούνε.

Ποτάμι τρέχει το αίμα των Ναζήδων·

κουφάρια φράζουν τα χαντάκια.

«Ψυχή βαθιά » Σπάζει από δώθε ο κύκλος.

Ως να τον κλείσουν πάλι αλλούθε σπάζει,

εδώθε - αλλούθε, σύγχιση και τρόμος,

ψυχές λυγούν, ψυχές θεριεύουν,

οι Ούννοι σκορπάνε. Δώθε- αλλούθε

σα σίφουνας περνούν οι Αντάρτες!

Στην πέρα την πλαγιά σύναξη. Ούτ’ ένας

δεν έμεινε στου εχτρού τα χέρια. Τώρα

καινούρια μάχη πάλι θ’ αρχινήσει.

- «Ψυχή βαθιά κι η νίκη είναι δική μας!»

Δική σας πάντα η Νίκη!

Ψυχή βαθιά το σύνθημα απομένει,

ψυχή βαθιά στο χιόνι, στο χαλάζι,

ψυχή βαθιά στην παγωνιά του λόγγου,

ψυχή βαθιά στο νυχτοστρατοκόπι,

ψυχή βαθιά στην άγρια πείνα,

ψυχή βαθιά στο φρούμασμα της δίψας,

ψυχή βαθιά στη μάνιτα της μάχης,

ψυχή βαθιά κι όταν σε βρει το βόλι!

Ψυχή βαθιά! Κανείς δεν πάει χαμένος!

Ψυχή βαθιά! Μυριάδες ακλουθάνε!

Τι φούντωνε τη θείαν ορμή σας

κορφές και ράχες και φαράγγια

να δρασκελάτε,

ξυπόλητοι και πεινασμένοι,

δίχως άχνα παράπονου στα χείλη,

φορτωμένοι τη βαριά αρματωσιά σας;

Την καρδιά σας ποιος έκανε ατσαλένια,

με το γέλιο, το χούγιασμα του θριάμβου

ν’ αντικρίζετ’ ακόμα και το Χάρο;

Ψυχή βαθιά το σύνθημα και τώρα.

Ξαρμάτωτοι και προδομένοι,

στ’ ανήλιαγα μπουντρούμια,

στης αισχρής αβανιάς το φαρμάκι,

στους δρόμους, στις βρισιές,

στα μαρτύρια, τη σιδερένια αντοχή ποιος σας τη δίνει;

- «Ψυχή βαθιά» ο ένας στον άλλον κράζει,

»ψυχή βαθιά, δική μας πάντα η Νίκη!»

Ναι, δική σας! Η ατράνταχτη Πίστη

για τον άγιο σκοπό σας θεριεύει

και πετρώνει τη θέλησή σας!

Ω δική σας η Νίκη, δική σας!

Γιατί κάθε σας πράξη τη διαφεντεύει

ο ηθικός της αυταπάρνησης νόμος:

για σας τίποτα, κι όλα για τους άλλους!

Πίστη κι ελπίδα σας θεμελιωμένες

στης Αλήθειας το ασάλευτο κάστρο

που λουσμένη προβαίνει

μέσ’ απ’ το φως που σκορπίζ’ η Ιστορία

για του Ανθρώπου την πάλη την αιώνια

για λευτεριά και δικαιοσύνη,

για τ’ αγαθά – πανανθρώπινο χτήμα –

για τη γη, το νερό, τον αγέρα,

Ψυχή βαθιά κι ευλογητός ο Αγώνας!

Ψυχή βαθιά! το πλήρωμα του χρόνου

κοντά σας πια για να χαρείτε

δίκια και λεύτερη Πατρίδα!

Ψυχή βαθιά! Δική σας πάντα η Νίκη!

Δευτέρα, 12 Οκτωβρίου 2009

η δουλικότητα και οι Καρυωτάκης-Χουρμούζης-Μακιακόφσκι


Ο Καρυωτάκης όντας δημόσιος υπάλληλος στο ποίημα Δημόσιοι Υπάληλοι κατακρίνει τη δημοσιϋπαλληλική μιζέρια, αλλά και τη δουλικότητα που κυριαρχεί στο τομέα αυτό . Δουλικότητα όμως που κυριαρχεί σ' ολόκληρη την ελληνική κοινωνία. Αυτό φαίνεται και στο πεζό κείμενό του Κάθαρσις που αποτελεί το κυρίαρχο θέμα του.
" ...Έπρεπε πίσω από τα γυαλιά του Γάμμα, να καραδοκώ την ιλαρή ματιά του. Αν μου τη χάριζε να ξεδιπλώσω το καλύτερο χαμόγελό μου και να τη δεχτώ όπως σε μανδύα ιππότου ένα βασιλικό βρέφος. Αν όμως αργούσε, να σκύψω για τρίτη φορά γεμάτος συντριβή και ν΄αρθρώσω: "Δούλος σας, κύριέ μου."
Ο Μ. Χουρμούζης δίνει σαρκαστικά συμβουλή: "Τωρ' αδελφέ χρειάζεται γνώσι.Δηλαδή το θυμιατό στο χέρι και το σι κύριε στο στόμα.μέρα-μέρα, νύχτα-νύχτα, βρέχει-βρέχει,κι όποιος θέλει να χαρεί το πόστο του,πρέπει να ξεχάσει το όχι....μα αν ευρεθεί και κανείς να το κάνει ξεύρεις πως το λένε; πετεινοκαύκαλον"

Ο μεγάλος Βλ. Μαγιακόφσκι περιγράφει την ίδια δουλικότητα στο ποίημά του


"Τσανακογλύφτης"

Ειν΄οι άνθρωποι
σιωπηλοί
άμορφο ζελέ θυμίζουν
απ΄αυτούς
πάρα πολλοί
θέσεις
υψηλές
κερδίζουν.
έχει τέχνη
να κολλάει
να ποιον έχει
θησαυρό.
Γλύφει χέρια
γλύφει αρβύλλες
γλύφει ζώνες
και πιο κάτω
όπως τα σκυλιά
τις σκύλες
όπως τα γατιά
το γάτο....
....
κι έτσι
πήρε
προαγωγές
και του δώσαν
σημασία
κι όπως λένε
οι πηγές
φτάνει
κι ως την εξουσία
έτσι
και πιάσει χαλινό
άλλους γλύφτες
θα προτρέπει-
σέβας
νάχεις στον τρανό
προιστάμενό σου-
πρέπει"

(μτφρ Αλ. Πάρνη)


αλήθεια πόσο έχει αλλάξει αυτή η κοινωνία;

Σάββατο, 3 Οκτωβρίου 2009

Η ΜΑΖΙΚΗ ΣΦΑΓΗ ΤΗΣ ΠΡΕΒΕΖΑΣ - 65 χρόνια απ’ το αποτρόπαιο φρικιαστικό έγκλημα των φασιστών του ΕΔΕΣ

ΜΑΖΙΚΗ ΣΦΑΓΗ ΤΗΣ ΠΡΕΒΕΖΑΣ
-65 χρόνια απ’ το αποτρόπαιο φρικιαστικό έγκλημα των φασιστών του ΕΔΕΣ
δημοσιεύτηκε September 26 από anasintaxi sto indy.gr
Απ’ την εφημερίδα «ΛΑΟΚΡΑΤΙΑ», Όργανο της Πανηπειρωτικής Επιτροπής του Ε.Α.Μ., Χρόνος Β’, Αρ. Φύλλου 19, ΗΠΕΙΡΟΣ, 25 Οκτώβρη 1944, σελ. 1-2

(αναδημοσίευση απ’ τη «ΛΑΟΚΡΑΤΙΑ»25/10/1944)

«Το ΕΑΜ καταγγέλλοντας τα πιο κάτω εγκλήματα και διερμηνεύοντας την αγανάχτηση του λαού της Πρέβεζας κι’ ολόκληρου του Ηπειρωτικού λαού ζητάει απ’ την Κυβέρνηση Εθνικής Ενότητας την άμεση διενέργεια ανακρίσεων και την αμείλιχτη τιμωρία των ενόχων. Ζητάει επίσης απ΄ την ίδια καθοδήγηση του ΕΔΕΣ να βοηθήσει το έργο της δικαιοσύνης και της εξυγίανσης.
Παραθέτουμε τα γεγονότα που οδήγησαν στις σφαγές της Πρέβεζας χωρίς σχόλια γιατί μιλάν μόνα τους με την ωμή γλώσσα της φρίκης και του αποτροπιασμού:
Στις 9/9 υπογράφεται από αντιπροσώπους του ΕΑΜ και ΕΔΕΣ πρωτόκολλο ενότητας μέσα στην πόλη της Πρέβεζας. Ταυτόχρονα βγαίνει 15μελής Λαϊκή Επιτροπή από τα σωματεία της πόλης και αντιπροσώπους του ΕΑΜ και του ΕΔΕΣ. Σκοπός της η τήρηση της τάξης κατά την απελευθέρωση της πόλης. Στη διάθεση της Επιτροπής μπαίνει σώμα Πολιτοφυλακής μικτό με 120 άνδρες από κάθε Οργάνωση. Όλος ο λαός έχει σύνθημά του την ενότητα και τη συνεργασία.
Στις 14/9 η πόλη λευτερώνεται. Ο ΕΛΑΣ και το ΕΛΑΝ καταλαμβάνουν την πόλη και την παραδίνει στη Λαϊκή Επιτροπή, καταδιώκοντας τους γερμανούς στο Μύτικα, Κεραμίτσα, Σμυρτούλα.. ύστερα από συνεννοήσεις την άλλη μέρα στις 15 το πρωί γίνονται δεκτά στην πόλη με εκδηλώσεις συνεργασίας τμήματα του ΕΔΕΣ με επικεφαλής τον ταγματάρχη Γαλάνη. Με την είσοδο όμως των εδεσικών τμημάτων η κατάσταση μεταβάλλεται. Ο Γαλάνης κηρύσσει το στρατιωτικό νόμο και την πόλη σε κατάσταση πολιορκίας. Αυτό προκαλεί μεγάλη αγανάχτηση στο λαό που στις 16/9 συγκροτεί συλλαλητήριο με 3χιλιάδες διαδηλωτές για την κατάργηση του Στρατιωτικού Νόμου. Οι εδεσίτες αρνούνται και στις 17/9 παίρνουν ενίσχυση 60 Ραλλικών απ’ τη Λευκάδα.
Η Λαϊκή Επιτροπή ορίζει, τη 18/9 μέρα γιορτασμού της Λευτεριάς. Ο ΕΔΕΣ με προκήρυξή του δηλώνει ότι δε θα λάβει μέρος και κυκλοφορεί πλαστή προκήρυξη της ΕΠΟΝ κατά του Ζέρβα. 7000 λαού επί 4 ώρες πανηγυρίζουν την απελευθέρωση της πόλης. Το απόγευμα επακολουθούν λαϊκοί χοροί και γενική χαρά. Το ίδιο απόγευμα αποσύρονται απ΄ την πόλη οι οικογένειες των εδεσιτών και τα τμήματά τους πιάνουν θέσεις έξω απ’ την πόλη. Στις 19/9 απαιτούν απ’ τα τμήματα του 24 Συν/τος να εγκαταλείψουν την πόλη. Ο ΕΛΑΣ απορρίπτει την αξίωση και ζητάει κατοχή από κοινού. Αμέσως σχεδόν η πόλη δέχεται καταιγιστικά πύρα πυροβολικού και όλμων και αυτομάτων που ματαιώνουν κάθε προσπάθεια διαμαρτυρίας του λαού. Η σύρραξη γενικεύεται και διαρκεί εφτά ολόκληρες μέρες. Κατά τη διάρκεια της το 24 Σύνταγμα κάνει νέες προσπάθειες συμβιβασμού και ζητάει τη συγκρότηση μικτής αντιπροσωπίας. Αετόπουλα και Επονίτες κατά τις μάχες αυτές βρήκαν ηρωικό θάνατο εκτελώντας την υπηρεσία του συνδέσμου. Η υποδειγματική ΕΠΟΝ του 24 Συντάγματος αφού πολέμησε δύο ώρες στο Γυμνάσιο της πόλης παραδόθηκε.
Στην αποφασιστική στιγμή του αγώνα η συμφωνία της Καζέρτας στην Ιταλία θέτει τέρμα στη σύρραξη με την αποχώρηση των τμημάτων του ΕΛΑΣ.
Εκτελέσεις πατριωτών
Κατά το 12ήμερο διάστημα της σύγκρουσης διαπράχτηκαν τα πιο κάτω εγκλήματα. Εκτελέστηκε ολόκληρη η υποδειγματική ΕΠΟΝ από 14 νέους.
Εκτελέστηκαν απ΄ την Λαϊκή Επιτροπή που συγκροτήθηκε με κοινή συμφωνία ΕΑΜ-ΕΔΕΣ:
1) Χρ. Κοντός, Γυμνασιάρχης, πρόεδρος της Επιτροπής,
2) Δήμας, δικηγόρος, γραμματέας της,
3) Δ. Γιαμάς, εργάτης, μέλος,
4) Μ. Ρέντζος, τριατατικός, μέλος της Επιτροπής, γραμματέας της νομαρχιακής Επιτροπής ΕΑΜ Πρέβεζας (εκτελέστηκε ξυλοκοπούμενος και συρόμενος στα πεζοδρόμια της Πρέβεζας). Επίσης εκτελέστηκαν άλλα 3 μέλη της Λαϊκής Επιτροπής. Πρόσωπα γνωστά και κύρους μέσα στην πόλη εχτελέστηκαν:
1) Μαϊδάτσης, γιατρός,
2) Κοσμάς Ρέντζος, έμπορος,
3) Σπαθής, επιθεωρητής δημοτικών σχολείων,
4) Μεγαλογένης, γραμματέας Πρωτοδικείου Πρέβεζας, 5) Κακαβούλης, μεγαλοχτηματίας (αφού του έκοψαν πρώτα τα’ αυτιά, τον έσφαξαν), χρονών 75,
6) Καστάνης, κτηματίας, χρονών 70,
7) Πρόδρομος Πατσατσόγλου, μεγαλοχτηματίας.
Όλες οι εχτελέσεις έγιναν στο συνοικισμό Παντοκράτορας Πρέβεζας. Υπάρχουν πληροφορίες ότι έναν τον έθαψαν ζωντανό πριν τον αποτελειώσει το πολυβόλο. Ο ανθυπασπιστής Χωρ/κης Γεωργάρας αφού έσφαξε έναν του ήπιε το αίμα. Τις πρώτες μέρες της σύρραξης συνέλαβαν περίπου 700 άτομα απ΄ τα οποία 16 γυναίκες και κορίτσια . Απ’ αυτούς 40 εκτελεστήκανε κι’ οι υπόλοιποι μεταφέρθηκαν σε στρατόπεδο στην Πάργα.
Συνολικά δολοφονήθηκαν στην Πρέβεζα 70-75 άτομα. Λεηλατήθηκαν όλα τα σπίτια και τα μαγαζιά των συλληφθέντων. Κάηκαν σπίτια συναγωνιστών στο συνοικισμό Κοκκινιά.
Κατά τις πληροφορίας μας επικεφαλής των τμημάτων ήταν 1) ο Διοικητής της ΙΧ Μεραρχίας του ΕΔΕΣ συντ/ρχης Μπόρας, 2) ο ταγματάρχης Γαλάνης και οι Αξιωματικοί Τσόγκας, Χατζιδάκις και Παπαδάτος.»

(Απ’ την εφημερίδα «ΛΑΟΚΡΑΤΙΑ», Όργανο της Πανηπειρωτικής Επιτροπής του Ε.Α.Μ., Χρόνος Β’, Αρ. Φύλλου 19, ΗΠΕΙΡΟΣ, 25 Οκτώβρη 1944, σελ. 1-2)

Τετάρτη, 23 Σεπτεμβρίου 2009

ΟΙ ΥΠΟΨΗΦΙΟΙ ΒΟΥΛΕΥΤΕΣ ΤΟΥ ΣΥΡΙΖΑ ΣΤΗΝ ΠΡΕΒΕΖΑ

Άλλη μια μάχη για την Ανανεωτική και Ριζοσπαστική Αριστερά.Σκέφτηκα πολύ αν χρειάζεται ένα ιστολόγιο σαν αυτό εδώ να αφιερώσει ανάρτηση ή αναρτήσεις για τις εκλογές. Είπα όμως αν είναι για την Αριστερά ναι !

Αξίζει να πάρω ανοιχτά θέση ΨΗΦΟ ΣΤΟ ΣΥΡΙΖΑ!

Αλιεύουμε από την επίσημη ιστοσελίδα του ΣΥΡΙΖΑ τα βιογραφικά των τεσσάρων υποψηφίων βουλευτών του Συνασπισμού Ριζοσπαστικής Αριστεράς (ΣΥΡΙΖΑ) και τα δημοσιεύω. Όλους τους ξέρουμε, είναι κοντά μας, στους αγώνες του τόποιυ μας δικεκριμένοι άνθρωποι που ζητούν τη ψήφο μας για να είναι
δυνατός στη βουλή ο Συνασπισμός Ριζοσπαστικής Αριστεράς.
ΕΙΝΑΙ ΣΤΟ ΧΕΡΙ ΜΑΣ!
"το ρολόι της Πρέβεζας"


ΒΕΛΕΝΤΖΑΣ ΣΠΥΡΙΔΩΝ του Σωτηρίου



Γεννήθηκε και μεγάλωσε στην Πρέβεζα. Σπούδασε ιατρική και ειδικεύθηκε στην οφθαλμολογία, την οποία ασκεί στην Πρέβεζα από το 1985. Στη διάρκεια της φοιτητικής του ζωής οργανώθηκε στην Κ.Ν.Ε. και το Κ.Κ.Ε. Διετέλεσε Γραμματέας της Κ.Ν.Ε.Άνω Πόλης Θεσσαλονίκης. Εκλέχτηκε Δημοτικός Σύμβουλος το 1986 στον Δήμο Πρέβεζας και ανέλαβε τη θέση του Προέδρου του Πνευματικού Κέντρου του Δήμου. Σήμερα είναι εκλεγμένος δημοτικός σύμβουλος και ασκεί τα καθήκοντα του Προέδρου του Δημοτικού Συμβουλίου του Δήμου Πρέβεζας. Από το 1996 μέχρι σήμερα είναι Πρόεδρος του Ιατρικού Συλλόγου Πρέβεζας



ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΧΡΗΣΤΟΣ του Αναστασίου




Γεννήθηκε στο Μεσοπόταμο του Δήμου Φαναρίου. Από παιδί μετανάστευσε με την οικογένειά του στην Γερμανία. Κατά την διάρκεια των μαθητικών και φοιτητικών χρόνων δραστηριοποιήθηκε στο χώρο της Αριστεράς και ανέπτυξε αντιδικτατιρική δράση μέσα από το κίνημνα των μεταναστών.Πρόσφατα επέστρεψε στην Ελλάδα όπου ασχολείται ως αγρότης. Ανήκει ως ανένταχτος στο χώρο του ΣΥΡΙΖΑ.



ΠΑΓΚΡΑΤΗΣ ΣΠΥΡΙΔΩΝ του Αθανασίου



Γεννήθηκε στην Πρέβεζα όπου εργάζεται ως υπάλληλος του Ο.Τ.Ε. Με την πολιτική ασχολείται από μικρό παιδί Εντάχθηκε στη νεολαία του Κ.Κ.Ε. εσωτερικού "Ρήγας Φεραίος" της οποίας διετέλεσε Γραμματέας Πρέβεζας και Μέλος του Κεντρικού της Συμβουλίου. Μετά την διάσπαση εντάχθηκε στο Κ.Κ.Ε. εσωτερικού -Ανανεωτική Αριστερά, την σημερινή Α.Κ.Ο.Α. Υπήρξε υποψήφιος βουλευτής Νομού Πρέβεζας σε πολλές προηγούμες βουλευτικές εκλογές. Είναι συνδικαλιστής στο χώρο του Ο.Τ.Ε. και διετέλεσε μέλος του Δ.Σ. της Π.Ε.Τ. - Ο.Τ.Ε. Πρέβεζας


ΤΣΑΜΠΟΔΗΜΟΥ ΕΥΤΥΧΙΑ του Βασιλείου

Γεννήθηκε στην Πρέβεζα απο μητέρα Λευκαδίτισα και πατέρα Αιτωλοακαρνάνα. Εζησε στην Πρέβεζα μέχρι τα 8 της χρόνια.Η δικτατορία του '67 εξαναγκάζει την οικογένεια της να μεταναστεύσει στην πρωτεύουσα,όταν ο πατέρας χάνει τη δουλειά του,εξ αιτίας των αριστερών του πολιτικών φρονημάτων. Μεγαλωνει στην Αθήνα. Σπουδάζει θέατρο στη Δραματική Σχολή του Θεάτρου Τέχνης του Καρόλου Κουν.Δουλεύει ανελλιπώς μέχρι σήμερα στο θέατρο (Εθνικό Θέατρο,Θέατρο Τέχνης,ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ.κ.α) στην τηλεόραση και τον κινηματογράφο.Υπήρξε μέλος του Δ.Σ του Σωματείου Ελλήνων Ηθοποιών.Είναι μέλος του τμήματος Πολιτισμού του ΣΥΝΑΣΠΙΣΜΟΥ της ΑΡΙΣΤΕΡΑΣτων ΚΙΝΗΜΑΤΩΝ και της ΟΙΚΟΛΟΓΙΑΣ. Στις εκλογές του 2004 ήταν υποψήφια,στο νομό Αιτωλοακαρνανίας, με τον Συνασπισμό της Ριζοσπαστικής Αριστεράς (ΣΥ.ΡΙΖ.Α).

Κυριακή, 12 Ιουλίου 2009

"Ας το πούμε ευθαρσώς!"


Διαβάζω εδώ και καιρό την ενδιαφέρουσα αρθρογραφία στην εφημερίδα Φόρουμ της Πρέβεζας στο χώρο της Αριστεράς, των Κινημάτων και της Οικολογίας, που αφορά στο Κ. Καρυωτάκη. Η ιστοσελίδα Ρολόι της Πρέβεζας που ασχολείται ιδιαιτέρως με τον Καρυωτάκη, έκανε κουράγιο για να πάρει ο διάλογος μία πιο ολοκληρωμένη μορφή, αλλά και να συμμετάσχει σ΄αυτόν.΄Ολα τα άρθρα μπορεί κανείς να τα βρεί είτε αναλογικά, είτε ψηφιακά . Τα άρθρα υπογράφουν οι συμπολίτες μας κ. κ. Σολδάτος, Λιβιεράτος, Μπάλκος.

Κάποιες παρατηρήσεις:

Το Φόρουμ έφερε στο προσκήνιο τον ποιητή Κ. Καρυωτάκη μέσα από διάφορα αφιερώματα. Αυτό είναι ιδιαιτέρως θετικό αφού επανασυνδέει τον ποιητή με την πόλη που τραγούδησε στη τελευταία δημιουργία του. Χαιρόμαστε ιδιαιτέρως γιατί μία πολιτική εφημερίδα αναδεικνύει και άλλα πέραν της τρέχουσας πολιτικής ζητήματα , ζητήματα Ποίησης.Και δε θα μπορούσε παρά μόνο μία εφημερίδα της Αριστεράς και οι άνθρωποί της να τολμήσουν να σχοληθούν μ' αυτήν (την Ποίηση) μιλώντας για όλα και παράλληλα ξεχωρίζοντάς τους από τον άνυδρο τοπικό τύπο.

Από το διάλογο βγήκε στο προσκήνιο η διαμάχη ,παρελθούσης είναι αλήθεια, Πρεβεζάνων -Καρυωτάκη με το σημείωμα που υπογράφετε από τον κ. Λιβιεράτο.

Σφραγίστηκε με την προσεχτική προσέγγιση του Κ. Μπάλκου, στο φ.αρ.19, σελ.6-7, όπου σημειώνει υπό το τίτλο "ο εξόριστος ποιητής κι ο τόπος της εξορίας του. Μια συντηρούμενη αντιπαλότητα χωρίς νόημα" "Ας πούμε κάτι ευθαρσώς:Ναι! Ο Καρυωτάκης την αντιπάθησε την Πρέβεζα,την ελεεινολόγησε στις επιστολές που έστειλε κατά τη διάρκεια της παραμονής του-της εξορίας του!-εδώ. Ε και λοιπόν;Μήπως επηρέασε αυτό την πραγματικότητα της πόλης προς το χειρότερο ή προς το καλύτερο;Ή μήπως μικραίνει το μέγεθος του ποιητή; επιδή ως ποιητή ενδιαφέρει να τον κρίνουμε, όχι ως περιηγητή ή ταξιδιωτικό πράκτορα" Πολύ σωστές οι επισημάνσεις του Μ.Μ και θα τολμούσα να προσθέσω ότι η Πρέβεζα μετά το Καρυωτάκη αποτέλεσε την "Ιθάκη" των ποιητών που με την ίδια ποιητική ονειρεύτηκαν να φτάσουν...Η Πρέβεζα σίγουρα δεν έχασε. Ο Νικ.Λιβ ανταπαντάει θεωρώντας καταθλιπτική την προσωπικότητά του Κ. Καρυωτάκη. Πρέπει όμως να κρίνουμε την ποίηση και όχι την προσωπικότητα και την όποια ασθένειά του. Η ποίηση του Καρυωτάκη έχει μία ενότητα από τον πρώτο δημοσιευμένο του στίχο έως και το τελευταίο. Είναι η ποίηση που είναι επηρεασμένη από τη καταραμένη γενιά των ποιητών εκείνων που μεγαλούργησαν στο Παρίσι με επικεφαλής τον Ρεμπώ.

Η ποίηση του Καρυωτάκη με μία ενότητα μας φωνάζει από την πρώτη λέξη.Μας μαρτυρά το ίδιο το τέλος του Ποιητή. Ίσως θα ήταν προδοσία από την πλευρά του αν είχε διαφορετικό τέλος...ένας γηρασμένος ποιητής σε κάποιο γηροκομείο, ή μόνος γέρος και νεκρός στο σπίτι του προσπαθώντας να κάνει πράξη τις ιδέες του.Λέω δε ίσως γιατί διαφορετικά η ποιητική μετάλλαξή του σαν μετάλλαξη ιου να μην μπορούσε να αντιμετωπιστεί, να ξεπερνούσε τα όρια της ποίησης και να εχυδαίζονταν.

Η Πρέβεζα χρειάζεται να τιμήσει τον ποιητή.

Η πρόταση του Λευκάδιου ποιητή Δ. Σολδάτου για τη δημιουργία Μουσείου για τον Καρυωτάκη, παρ΄όλο που βρίσκει αντίθετο τον Μ.Μπάλκο νομίζω υπό όρους είναι δυνατόν να αποτελέσει έναν ακόμη φόρο τιμής στον ποιητή, στην ποιητική του, στις λέξεις και τους στίχους του. Ένα μουσείο που τα αντικείμενα που άγγιξε ο ποιητής θα μπορούσε να είναι η αφορμή για την περαιτέρω εμβάθυνση της ποίησής του. Ο ποιητής να διαδραματίσει το ρόλο του περιηγητή όχι της πόλης αλλά της ποίησης.

Ας το σκεφτούμε.

Πέμπτη, 30 Απριλίου 2009



Τη 1η Μάη ημέρα της εργατικης πρωτομαγιάς ο ποιητής της Ρωμιοσύνης κλείνει 100 χρόνια από τη γέννησή του


«Ποιητές»


Στὸν Κώστα ΚΑΡΥΩΤΑΚΗ


Ὤ, δὲ χωρεῖ καμία ἀμφισβήτηση, ποιητὲς
εἴμαστ' ἐμεῖς μὲ κυματίζουσα τὴν κόμη
-- ἔμβλημ᾿ ἀρχαῖο καλλιτεχνῶν -- καὶ χτυπητὲς
μάθαμε φράσεις ν' ἀραδιάζουμε κι ἀκόμη


μιὰ εὐαισθησία μας συνοδεύει ὑστερική,
ποῦ μας πικραίνει ἕνα χλωμό, σβησμένο φύλλο,
μακριὰ ἕνα σύννεφο μαβί. Χιμαιρικὴ
τὴ ζωή μας λέμε καὶ δὲν ἔχουμ᾿ ἕνα φίλο.


Μένουμε πάντα σιωπηλοὶ καὶ μοναχοί,
ὅμως περήφανα στὰ βάθη μας κρατοῦμε
τὸ μυστικό μας θησαυρό, κι ὅταν ἠχεῖ
ἡ βραδινὴ καμπάνα ἂνἥσυχα σκιρτοῦμε.


Θεωροῦμε ἀνίδεους, ἀνάξιους κι εὐτελεῖς
γύρω μας ὅλους, κι ἀπαξιοῦμε μιὰ ματιά μας
σ' αὐτοὺς νὰ ρίξουμε, κι ἡ νέα ξανὰ σελὶς
τὸ θρῆνο δέχεται τοῦ ἀνούσιου ἔρωτά μας.


Ἀναμασᾶμε κάθε μέρα τὰ παλιὰ
χιλιοειπωμένα αἰσθήματά μας· ἐξηγοῦμε
τὸ τάλαντό μας: «κελαηδοῦμε σὰν πουλιά»·
τὴν ἀσχολία μας τόσ' ὡραῖα δικαιολογοῦμε.


Γιὰ μᾶς ὁ κόσμος ὅλος μόνο εἴμαστ' ἐμεῖς,
καὶ τυλιγόμαστε, μανδύα μας, ἕνα τοῖχο.
Μ' ἔπαρση ἐκφράζουμε τὰ πάθη τῆς στιγμῆς
σ' ἕναν -- μὲ δίχως χασμωδίες -- μουσικὸ στίχο.


Γύρω μας κι ἄλλοι κι ἂν πονοῦν κι ἂν δυστυχοῦν,
κι ἂν τοὺς λυγίζει, ἂν τοὺς φλογίζει ἡ ἀδικία
-ὤ, τέτοια θέματα πεζὰ ν᾿ ἀνησυχοῦν
τοὺς ἀστρικούς μας στοχασμούς, εἶναι βλακεία.


Γιάννης Ρίτσος

Τρίτη, 31 Μαρτίου 2009

Ο ΕΛΑΣ Πρεβεζας

Στις 27 Μαρτίου 1943 σύμφωνα με δημοσιέυμα στου αντιστασιακού Γρ. Παπαδόπουλου ξεκίνησε το αντάρτικο του ΕΛΑΣ στην Πρέβεζα. Ετσι για να θυμούνται οι παλιοί και να μαθαίνουν οι νέοι
Ακολουθούν αποσπάσματα.

Το πρωτοξεκίνημα του ΕΛΑΣ στην Πρέβεζα
Του Γρ. Παπαδόπουλου

(αποσπάσματα από το περιοδικό Εθνική Αντίσταση Ιούνης 1979, σελ.62-63)

Οι συνθήκες για μόνιμο αντάρτικο στο νομό μας ήτανε πολύ δύσκολες, γιατί ο σχετικά ελεύθερος μη κατεχόμενος χώρος ήτανε πολύ περιορισμένος. Παρ΄όλα αυτά στη σύσκεψη 70 περίπου στελεχών του Νομού που έγινε στις 27 Μαρτίου του 1943 στο χωριό Κρυοπηγή, αποφασίστηκε η συγκρότηση μικρής ομάδας μονίμου Αντάρτικου με σκοπό: 1) Να περιορίσει τις ελεύθερες μετακινήσεις του κατακτητή στα μη κατεχόμενα χωριά πράγμα που θα ανακούφιζε τους πατριώτες από τη συνεχή λεηλασία και τρομοκρατία, 2) Να αντιμετωπίσει το πρόβλημα ζωοκλοπής και ληστειών όπου εμφανίζονται 3) Να διευκολύνη την διακίνηση στελεχών και συνδέσμων των αντιστασιακών οργανώσεων και 4) να αντιμετωπίσει πράξεις βίας σε βάρος Εαμιτών που άρχισαν να παρουσιάζονται στα χωριά του νομού εκ μέρους του ΕΔΕΣ....
Σε εκτέλεση αυτής της απόφασης καθορίστηκεγια τις 10 του Απρίλη επίσημη ορκομωσία της πρώτης ομάδας του μόνιμου ΕΛΑΣ στο μοναστήρι «Αβάσος»που είναι σε μια όμορφη κοιλάδα που τη κυκλώνουν τα χωριά Παλαιορόφορος-Κρυοπηγή-Ζερμή-Κοτσανόπουλο κλπ...
Με την πρώτη αχτίδα της ανατολής και με θαυμαστή ακρίβεια, παρά τις αποστάσεις και τις δυσκολίες μετακίνησης, βρεθήκαμε στο μανδρότοιχο του μοναστηριού 200 περίπου άτομα. Ανάμεσά μας και δυο παπάδες.....
Ανάμεσα στους παρευρισκόμενους ήτανε και δύο έφεδροι αξ/κοι του αστικού στρατού που είχανε πολεμήσει στο Αλβανικό πόλεμο.
Ο Μιχ. Ντούσιας από την Κρυοπηγή στέλεχος των οργανώσεων της περιοχής του Ζαλόγγου και ο Γρ. Παπαδόπουλος ως εκπρόσωπος του παραλιακού Τομέα του Νομού...

Τετάρτη, 11 Μαρτίου 2009

Η εφημερίδα Φόρουμ Πρέβεζας για τον Καρυωτάκη


Αν και αργούτσικα δημοσιεύω από το 8ο φύλλο της εξαίσιας εφημερίδας Φόρουμ Πρέβεζας στο χώρο της Αριστεράς της οικολογίας και των κινημάτων ένα εξαίσιο κείμενο του Γ. Σαραντή μαζί με το προλογικό σημείωμα.

Αν.Γ...



Πριν από 80 χρόνια, στις 21 Ιουλίου 1928, άφησε στην πόλη μας την τελευταία πνοή του ο ποιητής Κ. Γ. Καρυωτάκης. Σκεφτήκαμε, αντί μνημοσύνου, να δημοσιεύσουμε στο φύλλο τού Ιουλίου τής εφημερίδας μας αυτό το οδοιπορικό ενός άλλου ποιητή, του Γιώργη Σαραντή· αναφέρεται σ’ ένα ταξίδι του στην Πρέβεζα, καλεσμένος από την Περιηγητική Λέσχη, για να μιλήσει για τον Καρυωτάκη. Έχω στα χέρια μου φωτοαντίγραφο του χειρόγραφου, που μου το ‘χει χαρίσει ο γιος του, ο Θόδωρος Σαραντής. Απ’ όσο ξέρω, δεν έχει δημοσιευτεί. Γράφτηκε, όπως φαίνεται από την τελευταία του παράγραφο, με την ευκαιρία της έκδοσης -με επιμέλεια Γ. Π. Σαββίδη- “Απάντων των ευρισκομένων” του Καρυωτάκη, δηλαδή μετά το Δεκέμβρη του 1965. Η διάλεξη του Σαραντή δόθηκε, όπως επίσης φαίνεται από το κείμενο, μετά το 1962. Κάποιοι παλιότεροι συμπατριώτες μας, που ασχολήθηκαν ίσως εκείνο τον καιρό με την Περιηγητική Λέσχη -που έπαιζε τότε ρόλο πολιτιστικού συλλόγου- θα μπορούν να μας μάθουν περισσότερα.
Από τότε έχουν αλλάξει αρκετά. Φτιάχτηκε με επιμέλεια της Περιηγητικής η στήλη στον τόπο τού θανάτου τού ποιητή και με επιμέλεια του Δήμου η προτομή του κοντά στο σπίτι του· ακόμη, ο Πολιτιστικός Σύλλογος “Πρέβεζα” φρόντισε να εντοιχισθεί στο σπίτι του αναμνηστική πλάκα. Δεν το βρίσκουμε, όμως, άσκοπο να δημοσιευτεί αυτό το παλιό οδοιπορικό τού Σαραντή. Στο κάτω - κάτω, η πόλη δεν έχει ακόμη ξεμπερδέψει με τους φόβους της και με τις ενοχές της.
Μ.Μ.


ΤΑΞΙΔΙ ΣΤΗΝ ΠΡΕΒΕΖΑ ΤΟΥ ΚΑΡΥΩΤΑΚΗ
(Οδοιπορικό)


________
Σαν έφτασα στην Πρέβεζα ψιχάλιζε.
Ταξίδευα 11 ώρες με αυτοκίνητο σε κακοτράχαλους και λασπωμένους δρόμους. Ένιωθα ανήμπορος και συγκινημένος.
Έτσι δέχτηκα χωρίς σοβαρές αντιρρήσεις τις πρωτοβουλίες ενός ψηλόσωμου άτσαλου άντρα που προσφέρθηκε να με εξυπηρετήσει. Ο τύπος μου είναι ο ιδιοκτήτης τού ξενοδοχείου “Νικόπολις”. Πολυλογάς και μυθομανής. Άρπαξε τη βαλίτσα μου και προχωρήσαμε. Προχωρούσαμε και φλυαρούσε, φλυαρούσε κι εγώ σώπαινα. Λίγο αργότερα συμπληρώνοντας το δελτίο τού ξενοδοχείου ικανοποίησα την περιέργεια του τύπου μου.
Σκοπός ταξιδίου: ΔΙΑΛΕΞΙΣ.
-Α, είστε σεις που θα μιλήσετε για τον Καρυωτάκη; Ξέρετε ήταν φίλος μου, είμουν ο μοναδικός του.
-Παύση.
-Αυτοκτόνησε με το δικό μου όπλο. Έπρεπε να τον προσέχω, ήταν άρρωστος.
-Παύση.
-Εγώ τον βρήκα πρώτος νεκρό. Εγώ του έκλεισα τα μάτια.
Σταμάτησα με μια νευρική χειρονομία τη φλυαρία τού ξενοδόχου, το μακάβριο τουρισμό του κι ανέβηκα τρέχοντας τις σκάλες. Το ξενοδοχείο μου μοιάζει με απολίθωμα του παληού καιρού. Όπως με πληροφόρησαν εδώ κατέλυσε κι ο Ι. Μ. Παναγιωτόπουλος όταν ήρθε κάποτε στην Πρέβεζα για μια έρευνα γύρω από την αυτοκτονία τού Καρυωτάκη.
Από το παράθυρό μου έχω θέα τού ελαιώνα και του γαλήνιου κόλπου τής Πρέβεζας ώσμε το Άκτιο. Ώρα 6 απογευματινή.
Ο ελαιώνας, γύρω η θάλασσα κι ακόμη ο ήλιος
Η Πρέβεζα είναι κάτι άλλο από κείνο που περίμενα. Έχει έντονο γραφικό χαρακτήρα, ζωντάνια κι ένα φυσικό τοπίο από τα ωραιότερα της χώρας μας.
Σάββατο βράδυ ξεπορτίζω και περιπλανιέμαι στα δρομάκια τής πόλης.
Παρατηρώ άπληστα και ρωτώ. Είμαι περίεργα συγκινημένος σαν να επιστρέφω από μακρυνή απουσία σ’ έναν τόπο που είχα πολύ νοσταλγήσει. Νιώθω σάμπως δραπέτης τού καιρού μου. Φαντάζομαι τον Καρυωτάκη σιωπηλό και λυπημένο μέσα σ’ αυτούς τους στενούς γραφικούς δρόμους, με τις μικρές χαμηλοτάβανες ταβέρνες και τη βροντερή ανθρώπινη παρουσία…
- Έχω κάτι σπασμένα φτερά - δεν ξέρω καν γιατί μας ήρθε το καλοκαίρι αυτό - για ποιαν ανέλπιστη χαρά - για ποιες αγάπες - για ποιο ταξίδι ονειρευτό
Έξω από το άσπρο σπιτάκι που κατοικούσε ο ποιητής ξεχνιέμαι ώρα πολλή. Απέναντι είναι η ταβέρνα “ο μαύρος γάτος”, εδώ με πληροφόρησαν έτρωγε ο Καρυωτάκης.
Πλησιάζω τον καταστηματάρχη και τον ρωτώ.
-Ναι είμουν ο σπιτονοικοκύρης του.
-Εδώ έτρωγε;
-Όχι δεν κατέβαινε. Του πήγαινα πάνω το φαγητό του. Μισάνοιγε την πόρτα και το έπαιρνε αμίλητος. Δεν είχε παρέες και πολλά λόγια. Έμενε συνεχώς κλεισμένος στο δωμάτιό του. Έμοιαζε φοβισμένος.
Εδώ κόβεται η διήγηση του ταβερνιάρη. Δεν έχει κι αυτός πολλά λόγια, είναι ώρα δουλειάς. Οι πελάτες τον φωνάζουν απ’ το βάθος.
Αισθάνομαι ανικανοποίητος. Θέλω να μάθω, να μάθω πολλά, την κάθε λεπτομέρεια της ζωής τού ποιητή στην Πρέβεζα.
Νιώθω σαν περίεργο και εκστασιασμένο παιδί που παραβιάζει το άδυτο ενός θρύλου.
Μεσάνυχτα στην προκυμαία, περπατώντας έχω την αίσθηση πως αγγίζω τα χνάρια τού Καρυωτάκη. Με συνοδεύουν οι στίχοι του, σαν μουσική ενός αόρατου θιάσου.
Περπατώντας αργά στην προκυμαία
Υπάρχω λες κι ύστερα δεν υπάρχεις
Κυριακή πρωί στη μοιραία τοποθεσία. Η φιλέρημη παραλία που στάθηκε το μοναδικό εντρύφημα του ποιητή στην Πρέβεζα δεν υπάρχει πια. Έχει κατακτηθεί από σπίτια και εργοστάσια. Η γη που έπεσε είναι μόνιμα πλημμυρισμένη με τα απόνερα ενός γειτονικού ελαιοτριβείου. Ένα δέντρο που θα δεχότανε την αναμνηστική πλάκα τής Περιηγητικής Λέσχης Πρεβέζης έχει συντριφτεί από την ανθρώπινη άγνοια.
Στην απορία μου γιατί δεν εντοιχίστηκε αναμνηστική πλάκα στο σπίτι που κατοίκησε, στον τόπο που έπεσε, γιατί δεν δόθηκε σ’ ένα δρόμο τ’ όνομά του με πληροφορούν ότι υπάρχουν σοβαρές αντιδράσεις των κατοίκων τής Πρέβεζας. Πιστεύουν πως ο Καρυωτάκης δυσφήμισε την πόλη τους.
Οι φίλοι τής Περιηγητικής μου έδειξαν μια αναμνηστική πλάκα, χαραγμένη από το 1962 που δεν εντοιχίστηκε ακόμα για το φόβο των Ιουδαίων.
“Σ’ αυτό το μαγευτικό τοπείο
αυτοκτόνησε ο ποιητής Κων/νος
Καρυωτάκης την 21/7/28″
Η επιγραφή έχει αιχμή, δείχνει πόσο ανυποψίαστοι είναι οι άνθρωποι για το δράμα μιας πληγωμένης συνείδησης.
Δεν μπορούν να νιώσουν πώς ένα μαγευτικό τοπείο μπορεί να γίνει πρόσκληση για θάνατο.
Το απόγευμα της Κυριακής στον κινηματογράφο “Γκλόρια” αναγκάστηκα να προλογίσω την ομιλία μου. Υπογράμμισα πως ο Καρυωτάκης όχι μόνο δε δυσφήμισε την Πρέβεζα, αλλά την πρόβαλε στον πνευματικό χώρο, τη μεγάλωσε, την έκανε σύμβολο. Έτσι ματαίωσα μια προετοιμασμένη αποδοκιμασία.
Η ομιλία μου είχε κάποιο αποτέλεσμα όπως με διαβεβαίωσαν οι οργανωτές της. Δημιούργησε ένα ευνοϊκό κλίμα για μιαν οριστική αποκατάσταση του Καρυωτάκη στην εκτίμηση των κατοίκων τής Πρέβεζας.
Χρειάζεται όμως μια συνέχεια. Τα πνευματικά σωματεία έχουν το λόγο.
Δευτέρα μεσημέρι η ώρα τής αναχώρησης.
Ανεβαίνοντας στο πορθμείο νιώθω λυπημένος σα ν’ αποχωρίζομαι αγαπημένα πρόσωπα, σα να ξενητεύομαι.
Στον ευγενικό πρόεδρο της Περιηγητικής που έφτασε τρέχοντας να με κατευοδώσει δίνω μια υπόσχεση: “θα επιστρέψω σύντομα φίλε.”
Ετούτε οι γραμμές μου γράφτηκαν με την ευκαιρία τής εκδόσεως των απάντων τού Καρυωτάκη. Είναι η επιστροφή που υποσχέθηκα και ακόμη η εξόφληση ενός πνευματικού χρέους.
Γιώργης Σαραντής

Δευτέρα, 2 Μαρτίου 2009

Α! κύριε,κύριε Μαλακάση....

Ουγκαουουουου.....Ουγκρλλλλ....μιαμ.....γρύλλισε
και ξαφνιάστικα,
δεν είναι ακριβώς φωνή του αγρίου ζώου
διότι με ενημέρωσαν σαφώς ότι κατέχει
την περίοπτη θέση του κ. Διευθυντή
στη μικρή μας κοινωνία.....
Του μίλησα απλά και του είπα
όπως λέει κι ο ποιητής:
"Α! κύριε κύριε Μαλακάση,
ποιος τελευταίος θα γελάσει;"

Αν.Γ...

Δευτέρα, 23 Φεβρουαρίου 2009

Τα βήματά σου....κ. Κ.

Τα βήματά σου....τα βήματα ίχνη στους δρόμους της πόλης
τα διακρίνω στα βλέμματα των ανθρώπων
στις ενοχές τους
που τις αφήνουν σαν ανάσες
ή σαν λόγια κουτσουμπολιού μεταξύ των γυναικών που
με την ποδιά ζωσμένη στη μέση χειρονομούν και μιλούν ψυθιριστά.

Τα βήματά σου Κωνσταντίνε
σταματούν κάπου στον ίσκιο του δέντρου,
του δέντρου σου.

Παρασκευή, 20 Φεβρουαρίου 2009

Η βροχή στην πόλη μας!

Στην πόλη μας βρέχει συνέχεια ετούτο το χειμώνα. Δε ξέρω τι συμβαίνει κι ανοίξαν οι ουρανοί....Πάντα βρέχει μου απαντούν οι παλιοί . Καθισμένοι στα καφενεδάκια της παλιάς αγοράς δε καπνίζουν σήμερα τους ναργιλέδες, ούτε φοράνε φέσια. Οι άνθρωποι της πόλης μας τρώνε τις σταγόνες της βροχής κατάμουτρα και ετοιμάζουν να βλαστίσουν τα χέρια τους και ριζώνουν.Οι σταγόνες της βροχής ακαταπαύστως ποτίζουν τους ανθρώπους της πόλης μας.

Αν.Γ.

Πέμπτη, 29 Ιανουαρίου 2009

Κατάληψη στην αρχαιολογία στην Πρέβεζα

Κατάληψη στα γραφεία της νεοσύστατης Υπηρεσίας ΛΓ ΕΠΚΑ πραγματοποιούν από χθες οι εργαζόμενοι. Διεκδικούν την πληρωμή των δεδουλευμένων τους από την ηγεσία του ΥΠΠΟ, καθώς και τη μονιμοποίησή τους
Ο Σύλλογος Συμβασιούχων του ΥΠ.ΠΟ. Β.Δ Ελλάδας διεκδικεί:
• Την στελέχωση των Υπηρεσιών με μόνιμο προσωπικό όλων των ειδικοτήτων (εργατοτεχνίτες, αρχαιοφύλακες, συντηρητές, ανθρωπολόγους, μηχανικούς, αρχαιολόγους κτλ.) με διαφανείς διαδικασίες και αντικειμενικά κριτήρια.
• Την άμεση κατάργηση του καθεστώτος ομηρίας των συμβασιούχων και την μετατροπή των συμβάσεων όλων των εργαζόμενων στο ΥΠ.ΠΟ., που καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες, χωρίς όρους και προϋποθέσεις.
• Την άμεση κατάργηση των περιοριστικών διατάξεων περί 24μήνου του Π.Δ. 164/2004 Παυλόπουλου.
• Την άμεση επαναπρόσληψη όλων των συναδέλφων που εργάζονταν με ασφαλιστικά μέτρα και απολύθηκαν αδικαιολόγητα.
• Την εξασφάλιση των πληρωμών όσων δουλεύουν με ασφαλιστικά, μετά τη κατάργηση του Ειδικού Λογαριασμού
• Την κατάργηση των ελαστικών μορφών εργασίας.
• Ίσα δικαιώματα μεταξύ των εργαζομένων.
• Την θωράκιση του θεσμικού πλαισίου προστασίας των μνημείων και τη διαφύλαξη του δημόσιου χαρακτήρα τους

Κυριακή, 25 Ιανουαρίου 2009

ΑΠΟΧΩΡΩ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΟΙΚΟΛΟΓΟΥΣ ΠΡΑΣΙΝΟΥΣ

Κυριακή, 25 Ιανουάριος 2009

Ανοικτή επιστολή της κ. Πέλας Καλογήρου σχετικά με την αποχώρησή της από τους Οικολόγους-Πράσινους.

ΑΠΟΧΩΡΩ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΟΙΚΟΛΟΓΟΥΣ ΠΡΑΣΙΝΟΥΣ
ΝΟΙΩΘΟΝΤΑΣ ΝΤΡΟΠΗ!!!

Τον τελευταίο καιρό, καθόλου αβάσιμα είχα αρχίσει να είμαι επιφυλακτική για τους Οικολόγους Πράσινους. Κόμμα με το οποίο ήμουν υποψήφια βουλευτής στον Νομό Πρέβεζας στις εθνικές εκλογές του 2007. Το πρώτο πραγματικό σοκ ήρθε με το δελτίο τύπου της εκτελεστικής γραμματείας στις 7 ή 8 Δεκέμβρη, για τη δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου, όπου εστιάζοντας στους κυβερνητικούς χειρισμούς συγκρίνουν το γεγονός, με τις πυρκαγιές του 2007. Αναφέρουν ότι κατανοούν την οργή των νέων, ζητώντας τους όμως να είναι νηφάλιοι και ήσυχοι, μιλώντας για κουλτούρα βίας και κουλτούρα δημοκρατίας.
Στις 27 Δεκέμβρη 2008 στους γεμάτους παιδιά και πολίτες δρόμους της Γάζας άρχισε να εκτυλίσσεται η δολοφονική αεροπορική επέμβαση του Ισραήλ. Μια επέμβαση που προετοιμάζονταν καιρό τόσο σε στρατιωτικό όσο και σε επίπεδο προπαγάνδας. Μέσα σε λίγα λεπτά εκείνη την πρώτη μέρα 200 νεκροί και 700 τραυματίες παιδιά και άμαχοι δολοφονούνταν.
Στις 2 Γενάρη διαβάζοντας το δελτίο τύπου της εκτελεστικής γραμματείας των Οικολόγων Πράσινων για την εισβολή των Ισραηλινών στη Γάζα, αποφάσισα αμετάκλητα να αποστασιοποιηθώ από το κόμμα τους. Ένοιωσα ντροπή και εξοργίστηκα! Κοινοποιώντας τους την απόφασή μου μέσω μηνύματος μου, εξέφρασα την απογοήτευσή μου για το δεύτερο δελτίο τύπου σε σειρά για αυτά τα σοβαρά γεγονότα (τη δολοφονία του Αλέξη και την εισβολή των Ισραηλινών στη Γάζα) και τους δήλωσα ότι διαφωνώ με την λογική των ίσων αποστάσεων. Πως δεν καταφέρνουν να αγγίξουν τις πραγματικές πτυχές των γεγονότων και δυστυχώς νοιώθω να εκθέτουν τους αγώνες μου και να προσβάλουν την πολιτική και ιδεολογική μου ταυτότητα.
Μεταφέρω αυτούσια εδώ μερικά κομμάτια του δελτίου τύπου.

«Οι Οικολόγοι Πράσινοι» καλούν τα εμπλεκόμενα μέρη, Ισραήλ, Παλαιστινιακή Αρχή και διοίκηση της Χαμάς να επιδείξουν την αναγκαία αυτοσυγκράτηση και σωφροσύνη με γνώμονα πάντα το σεβασμό στην ανθρώπινη ζωή και να αφήσουν κάτω τα όπλα.»
«Οι Οικολόγοι Πράσινοι καλούν το Ισραήλ και την Παλαιστινιακή Αρχή να προχωρήσουν σε άμεση επανέναρξη των συνομιλιών για επίτευξη οριστικής και βιώσιμης λύσης με εξασφάλιση της ειρηνικής διαβίωσης και αξιοπρέπειας των πολιτών των δύο λαών. Καλούν τους εμπλεκόμενους διεθνείς φορείς και κράτη να απαιτήσουν την εφαρμογή των διεθνών συμφωνιών και συμβάσεων.»
«Οι Οικολόγοι Πράσινοι ζητάμε να εγγυηθεί η διεθνής κοινότητα τα σύνορα και την ασφάλεια του Ισραήλ μέσα στο πλαίσιο επίλυσης του Παλαιστινιακού και να προχωρήσει η γενικότερη περιοχή σε αφοπλισμό κινούμενη σ'; ένα πλαίσιο συνεργασίας και αλληλεγγύης με βάση τις πραγματικές ανάγκες των κατοίκων της περιοχής κι όχι των αδίστακτων πολιτικών συμφερόντων που κυριαρχούν στην πολυετή διαμάχη και αυτές των εμπόρων όπλων.»Μάλλον οι Οικολόγοι Πράσινοι Ελλάδας αποφάσισαν βλέποντας το ποσοστό τους να ανεβαίνει, πάση θυσία να μπούνε στην Ελληνική Βουλή γι αυτό και επιλέγουν ένα τόσο γλυκανάλατο προφίλ, προκειμένου να συμφωνήσουν με όλους, με όλων των αποχρώσεων τις «ιδεολογίες».
Μην έχοντας κριτική στάση απέναντι στο σύστημα, μην έχοντας κριτική στάση απέναντι στη σφαγή που εξαπολύει το Ισραήλ με θύματα μωρά, παιδιά και άμαχο πληθυσμό! Πράγμα με το οποίο διαφωνώ απόλυτα και όπως είναι φυσικό δεν αντέχω να είμαι εκφραστής του. Ποιος ξέρει όμως τι άλλου είδους συμφωνίες έχουν κάνει οι Ο.Π. και με ποιους; Το δελτίο τύπου για την εισβολή στη Γάζα θα μπορούσε άνετα να έχει γραφτεί ακόμη κι από το υπουργείο εξωτερικών.
Φαίνεται πως αγνοούν οι έλληνες Ο.Π. ότι στο πλοιάριο "DIGNITY" βρισκόταν και η Σίνθια Μακίνι υποψήφια με τους Ο.Π. στις πρόσφατες Αμερικανικές εκλογές, η οποία σε διάβημά της με άλλους, ανάμεσά τους και ο Νόαμ Τσόμσκι εκφράζουν το σοβαρότατο έγκλημα του εμβολισμού του σκάφους στα διεθνή ύδατα, κάνοντας σφοδρή κριτική στη διεθνή κοινότητα για την αποσιώπησή της και την συνενοχή της απέναντι στα επαναλαμβανόμενα εγκλήματα πολέμου που διαπράττει το κράτος τρομοκράτης του Ισραήλ.
Η κατοχή της Γάζας έγινε αποδεκτή σιωπηρά από την σάπια διεθνή κοινότητα, από όλους ανεξαιρέτως. Σιωπηρά έχει επιβληθεί η στρατιωτική κατοχή του Ισραήλ στη Δυτική Όχθη, σιωπηρά και συνένοχα αποδέχονται οι ισχυροί του κόσμου τον σαδιστικό βασανισμό των εγκλωβισμένων Παλαιστίνιων που πλήττονται για μισό αιώνα από τα πιο εξελιγμένα κατά εποχή όπλα της αμερικανικής στρατιωτικής τεχνολογίας.
Κανένας ευσυνείδητος πολίτης του κόσμου δεν στέκεται αμέτοχος απέναντι στην γενοκτονία των Παλαιστινίων. Το Ισραήλ είναι ο μόνος στρατός που έχει κράτος.
Είναι το ΚΡΑΤΟΣ ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΗΣ!
Υποτίθεται πως το προσωνύμιο του κόμματός τους αναφέρεται στην οικολογία. Θέλουν να μιλούν για κλιματική αλλαγή που σαφώς συντελείται αλλά με πιο τρόπο το κάνουν; Θέλουν να αντιτάσσονται υποτίθεται στην πυρηνική ενέργεια αλλά πως επιλεκτικά; Να επισημάνω εγώ δυο τρία πραγματάκια για την καταστροφή που προκαλεί το Ισραήλ και το οπλοστάσιό του που σαφώς δεν είναι ανεξάρτητο από εκείνο της Αμερικανικής στρατιωτικής τεχνολογίας.
Και στην τελευταία δολοφονική επιδρομή στη Γάζα χρησιμοποιήθηκαν βιοχημικά όπλα, βόμβες διασποράς και φωσφόρου.
Σύμφωνα με μαρτυρίες γιατρών, νέα είδη τραυμάτων είχαν να αντιμετωπίσουν όπως ακατάσχετη αιμορραγία σε όλο το σώμα των τραυματιών πράγμα που σημαίνει πως το Ισραήλ χρησιμοποίησε κάποιες ουσίες που διαταράσσουν τον μηχανισμό πήξεως του αίματος και μάλλον δεν θα μάθουμε ποτέ ποιες.
Η καταστροφή που εξαπολύει το Ισραήλ δεν δημιουργεί μόνο ανθρώπινες απώλειες. Η συνέπειες για το περιβάλλον είναι άγνωστες και ως προς τη σοβαρότητα και ως προς το χρόνο. Η χλωρίδα της περιοχής έχει εξαφανιστεί παντελώς.
Δεν είναι τυχαίο που οι Παλαιστίνιοι χαρακτηριστικά λένε πως το Ισραήλ είναι Ο ΕΧΘΡΟΣ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ, ΤΟΥ ΔΕΝΤΡΟΥ ΚΑΙ ΤΗΣ ΠΕΤΡΑΣ! (Μία από τις χυδαιότερες τακτικές τους είναι η ρήψη παιχνιδιών-βομβών που βρίσκουν τα παιδιά στα συντρίμμια με αποτέλεσμα τον φρικτό θάνατο.)
50χλμ. ανατολικά από τη Λωρίδα της Γάζας βρίσκεται η πόλη Ντιμόνα. Οι πυρηνικοί της αντιδραστήρες με δυναμική παραγωγής πάνω από 50 κεφαλές ανά μήνα αποτελεί μόνο το 1/5 της παραγωγής του Ισραήλ, με τις γνωστές επιπτώσεις για το περιβάλλον και τον άνθρωπο τόσο στη περιοχή της Μ. Ανατολής όσο της Μεσογείου και της Ευρώπης, του πλανήτη μας γενικότερα. (Είναι ωστόσο η μόνη χώρα στον κόσμο που το οπλοστάσιό της παραμένει κρυφό, αφού ποτέ δεν υπέγραψε την «Συμφωνία για τη μη Διάδοση Πυρηνικών Όπλων» (Νon Proliferation Treaty), θέμα το οποίο απαιτεί ολόκληρη αρθρογραφία)
Μια τέτοια προσέγγιση θα περίμενα να διαβάσω σε ένα δελτίο τύπου ενός κόμματος που θέλει να ονομάζεται ΟΙΚΟΛΟΓΙΚΟ και θέλει να προέρχεται από το κίνημα.
Αυτό είναι το σκηνικό στην πολύπαθη Παλαιστίνη και όποιος δεν το βλέπει, το αρνείται ή το κρύβει, είναι τυφλός, ψεύτης, πολιτικός ή Ισραηλινός αξιωματούχος !
Ως άνθρωπος και ως πολιτική οντότητα δεν επιτρέπω σε κανέναν να μιλά εξ ονόματος μου για ορθολογικές λύσεις και τραπέζια διαπραγματεύσεων κρατώντας ίσες αποστάσεις, ή πιο σωστά αποστάσεις ασφαλείας. Ντροπή!

ΠΕΛΑ ΚΑΛΟΓΗΡΟΥ
Πρέβεζα

Σάββατο, 24 Ιανουαρίου 2009

Το ρήμα γλύφω και γλείφω



γλύφω=σκαλίζω-κοιλάινω
ΣΥΝΘΕΤΑ: εκγλύφω καταγλύφω, υπογλύφω εγγλύφω, παραγλύφω
ΠΑΡΑΓΩΓΑ: γλύπτης

γλείφω αρχ. εκλείχω= σέρνω τη γλώσσα μου σε κάτι, κολακεύω δουλικά
ΠΑΡΑΓΩΓΟ: γλείφτης-γλείφτρα (ταπεινός χαμερπής, κόλακας)

Δυο ρήματα με διαφορετική ξεχωριστή σημασία και δημιουργικό παράγωγο το πρώτο

Τρίτη, 13 Ιανουαρίου 2009

Τηλεοπτικό σήριαλ για το Κ. Καρυωτάκη από την κρατική τηλεόραση

Από αυτή την εβδομάδα θα προβάλλεται από τη κρατική τηλεόραση τηλεοπτικό σήριαλ για τον ποιητή Κ. Καρυωτάκη. Την ιστοσελίδα μας καθώς και όλους τους πρεβεζάνους αφορά άμεσα η ζωή του ποιητή που είναι συνδεδεμένη με την πόλη....Είδωμεν...

Σάββατο, 3 Ιανουαρίου 2009

Τι γίνεται με τους συμβασιούχους υπαλλήλους στην αρχαιολογία στην Πρέβεζα;;;

Την παραμονή πρωτοχρονιάς κοινοποιήθηκε τηλεφωνικώς (τουλάχιστον)στους Υπαλλήλους του Υπουργείου Πολιτισμού η απόλυσή τους...Μάλιστα ο γενικός γραμματέας του Υπουργείου δήλωσε ότι δεν πρόκειται να πληρωθούν οι εργαζόμενοι με ασφαλιστικά μέτρα και ως εκ τούτου απολύονται....(βλ. Indymedia). Τι σημαίνει αυτό για την Πρέβεζα;; Σημαίνει ότι οι υπάλληλοι που έχουν ασφαλιστικά μέτρα δεν θα δουλεύουν στην αρχαιολογία Πρέβεζας;;....ή με ασαφείς υποσχέσεις θα δουλεύουν τζάμπα;;...Τα ερωτήματα είναι εύλογα και απευθύνοναι στους αρμόδιους της αρχαιολογίας στην Πρέβεζα....Πως θα γίνει το Μουσείο Νικοπόλεως;...με εθελοντές;;; ...ως μη κυβερνητική οργάνωση;;